Jazz in Duketown 2009
zaterdag 30 mei & maandag 1 juni 2009, Parade, De Toonzaal & Theater a/d Parade, Den Bosch

Naast de bier/blues/oude stijl/popi-jazzfestivals (bijvoorbeeld in Emmen, Apeldoorn, Eindhoven, Oirschot, Delft, Enkhuizen en Wageningen) kent Nederland gedurende de zomerse maanden enkele kwalitatief uitstekende (grotendeels) gratis buitenfestivals, zoals Meer Jazz, Amersfoort Jazz, Haarlem Jazzstad, Schelde Jazz, Jazzweekend Bergen op Zoom, Jazz bij Duurstede, het International Jazzfestival Enschede en last but not least Jazz in Duketown.

door Donata van de Ven, Jacques Los & Maarten van de Ven, juni 2009

Een lust voor het oog en het oor deze dag was het optreden van Margriet Sjoerdsma. Haar warme, naturel doch krachtige stemgeluid deed haar haast breekbare gestalte verbleken tijdens dit optreden, waarin zij werd begeleid door Guus Bakker op bas, Jasper van Hulten op drums en Dimitar Bodurov op piano. Echte jazz met hier en daar een link naar pop en zelfs klassiek. In mei 2008 kwam haar tweede, zeer goed ontvangen, cd 'Bloom' uit, die een duidelijke groei liet zien ten opzichte van haar debuut 'With The Wisper Of A Morning'. Opvallend was de muzikale eenheid die ze vormde met de Bulgaarse pianist/componist Dimitar Bodurov, die haar met zijn loepzuivere spel feilloos wist aan te vullen. De ritmische ondersteuning van de talentvolle Jasper van Hulten gaf het geheel net iets extra's, maar professioneel als hij is, weer net niet teveel. Jammer was wel dat de backing vocals en violen, die op de cd wel te horen zijn, op dit grote podium niet van de partij waren, maar dat deed geen afbreuk aan de impact die deze sympathieke jazzdame had op het enthousiaste publiek.

Heel anders, maar niet minder imponerend was het optreden van Liquid Spirits die als laatste gepland stonden deze avond. Swingende soul/funk met jazzy invloeden, uitgevoerd door de vier goed op elkaar afgestemde vocalisten Jasmin Tusjadia, Dedre Twiss, Lo van Gorp en Brian Zalmijn, en de ritmesectie van Cyril Directie (drums) en Manuel Hugas (bas), aangevuld met gitarist Marc Bien en toetsenist Wiboud Burkens. Centraal stond hun laatste nieuwe cd 'Music', die bestaat uit een gevarieerde mix van soul en door sixties en seventies beïnvloede stijlen, verpakt in een eigentijds jasje. Deze charismatische band toerde de hele wereld over met de Daughters Of Soul, bestaande uit dochters van onder anderen Donny Hathaway, Chaka Kahn en Nina Simone. Een waardige afsluiter dus van deze mooie dag op de voor dit festival wederom prachtig getransformeerde Parade.

Een zeer belangrijk onderdeel van het Jazz in Duketown-festival – en dat in blijde samenwerking met de Toonzaal – is het VPRO ToneJazz Festival. Op de avonden van vrijdag, zaterdag en zondag concerteerden in de gezellige en intieme zaal (een omgebouwde voormalige synagoge) iedere avond twee prominente en bijzondere nationale en internationale groepen, zoals het Jasper Blom Quartet, het Moscow Art Trio en Andy Bruce Rigidley Righteous.

Op de zaterdagavond werd er als eerste stevig uitgepakt door het kwintet van de zeer getalenteerde jonge trompettist Rik Mol. Funky jazz met lekkere vette solo's van Mol en sopraan- en tenorsaxofonist Ben van den Dungen. Beiden soleerden technisch volmaakt, creatief en qua stijl in het moderne hardbop-idioom. De tweede groep was het trio van de formidabele Belgische pianist Jef Neve. Door VPRO's leading jazz lady Vera Vingerhoeds aangekondigd als een pianist met een stijl verwant aan die van zowel Keith Jarrett als Brad Mehldau, en dat was beslist niet overdreven.

Jazz in Duketown mag zich gelukkig prijzen met een samenwerking met dit kleinschalige VPRO-festival, waardoor het alleen maar aan allure wint.

Op maandagmiddag bood Theater a/d Parade een voortreffelijk jazzmenu met twee topartiesten uit Nederland. Helaas viel de publieke belangstelling evenwel wat tegen. Tineke Postma bewees met een zinderende set haar ontwikkeling op de alt- en sopraansaxofoon. Haar spel graaft steeds dieper en haar toon wordt - met name op de sopraan - steeds prangender. In haar kwartet viel deze middag met name drummer Martijn Vink op; zijn stuwende spel all over the kit was weergaloos stuwend en inspirerend ondersteunend. Al met al een verpletterend optreden met zowel heftige uptempo als mooie intimistische passages.

Vink kon vervolgens op zijn drumkruk blijven zitten voor het concert van het Benjamin Herman Kwartet. Hoewel de gedreven altsaxofonist al tien jaar met deze all-star bezetting (met verder nog organist Carlo de Wijs en gitarist Jesse van Ruller) speelt, is de band nog maar een paar keer per jaar te horen geweest. Gelukkig komt daar langzamerhand verandering in. De muziek is geïnspireerd op klassieke Hammondorgel-platen van Lou Donaldson en George Benson. De Wijs liet zijn Hammond heerlijk ronken, en zorgde met Vink voor een meeslepende groove, waarover Herman en Van Ruller naar hartenlust konden soleren.