Cellist Emile Visser werd geboren op 1 januari 1973. Hij studeerde aan het conservatorium in Den Haag bij Dimitri Ferschtman. Tijdens zijn studie speelde hij reeds in het Riccioti Ensemble en had toen al een brede muzikale interesse. Dus naast klassiek ook pop, wereldmuziek en jazz. Hij heeft gespeeld met o.a. Ilse de Lange, Brasilianas en Bayuba Cante (Afro-Cuban music). Thans speelt hij in het Radio Philharmonisch Orkest, het Metropole Orkest en Zapp. Hij heeft diverse cd’s opgenomen en componeerde ook filmmuziek.

2 november 2004

mijn Ding:
"Ik speel cello en daar leef ik van. Ik heb een klassieke opleiding gehad, maar na het behalen van mijn eindexamen ben ik langzamerhand steeds meer lichte muziek gaan spelen, vooral met mijn strijkkwartet Zapp. Ik speel verder in het Metropole Orkest en het Wereldorkest, een groepje muzikanten dat kinder-concerten geeft."

mijn Achtergrond:
"Mijn beide ouders zijn klassieke muzikanten, mijn vader speelt piano en mijn moeder speelt viool. Voor een kind is het volgens mij een groot voordeel voor je latere muzikale ontwikkeling als je ouders muzikanten zijn; je pikt onbewust al zoveel dingen mee. Volgens mij is een deel van wat ze later 'talent' noemen, bij mij terug te voeren naar mijn jeugd en zelfs de negen maanden dat ik in de buik van mijn moeder zat, terwijl zij muziek aan het maken was. Ik heb aan het conservatorium van Den Haag gestudeerd, op de klassieke afdeling, bij Godfried Hoogeveen."

mijn Instrument:
"Mijn cello is een Franse cello uit 1880. Ik kreeg hem toen ik dertien was en te groot was geworden voor mijn driekwart cello. Hij had decennia lang ergens op een zonder gelegen en er was veel lak af. Ik had al veel cello's geprobeerd, maar nog niet de klank gevonden die ik wilde, en bij deze cello was ik direct bij de eerste tonen verkocht. Tijdens mijn studie heeft mijn leraar weleens gevraagd of ik niet naar een andere cello kon uitkijken, omdat deze cello voor soloconcerten een wat kleine toon had. Het is er nooit van gekomen. Ik heb zeker een band met deze cello. Achttien jaar staat hij al aan mijn zijde, van de meest ranzige achtergrondschnabbel tot mijn auditie bij het Metropole Orkest. Hij heeft al mijn studentenkamers gezien en ook al mijn lief en leed. We hebben lol gehad samen met Ernst Reijseger bij kinderconcerten, waarbij we confetti in de f-gaten strooiden. Maar het mooiste vond hij volgens mij toch de continuo in de Mattheus Passie."

mijn Jazz:
"Ik speel veel meer dan jazz, ik ben lichte muziek gaan spelen omdat ik de klassieke muziek te 'zwaar' vond. Niet alleen de muziek, maar ook de mensen eromheen. Ik ben van mezelf al serieus genoeg en ik wil graag plezier hebben als ik muziek maak. Dat kan bij de klassieke muziek nauwelijks en bij de lichte muziek kan het heel goed. "

mijn Inspiratie:
"Door mijn vrienden/mede-muzikanten. Vooral aan de jongens van Zapp heb ik veel te danken. Hun muziek inspireert mij zeer."

mijn Rek: