Indrukwekkend is de lijst van jazzgrootheden waarmee Hein van de Geyn (1956) gespeeld heeft. Zoals Chet Baker, waarmee hij in 1987 in Japan toerde en opnamen maakte. Later speelde hij met deze trompettist overal in Europa. Hij was ook present bij Bakers laatste concert. Verder speelde hij onder meer met Freddie Hubbard, Wim Overgaauw, Nat Adderley, Hank Jones, Tommy Flannagan, Horace Silver, Mal Waldron, Jackie Byard, Abbey Lincoln, Tony Bennett, Diana Krall, Toots Thielemans, Philip Catherine, John Abercrombie, Barry Harris, Archie Shepp, Slide Hampton, Julien Priester en Bob Brookmeyer. Tussen 1988 and 1996 Hein toerde hij met en arrangeerde voor Dee Dee Bridgewater; met haar speelde hij op alle belangrijke jazzfestivals in Europa zoals Montreux, Antibes en North Sea, maar ook in de VS. In juli 1990 verscheen het eerste album onder zijn naam: een duo met Lee Konitz. De laatste jaren werkte hij ook met vele Europese en Nederlandse jazzmusici, waaronder Jack van Poll, Ed Verhoeff, Eric Vloeimans, Ack van Rooijen, Jarmo Hoogendijk en Jasper van 't Hof. Hij werkt graag samen met getalenteerde, jonge Nederlandse mensen, en geeft ze een duwtje in de rug, bijvoorbeeld Harmen Fraanje en Paulien van Schaik. Hij is mede-oprichter van het label Challenge Records, waarvoor hij tevens een succesvol en veelgevraagd producer is. In 1998 ontving Hein op het North Sea Jazz Festival de Bird Award.

14 oktober 2003

mijn Ding:
"Een klein aantal concerten, meestal dingen waarin ik als bassist de ruimte heb die ik prettig vind, zoals in het duo met Paulien van Schaik, en in de bands van Toots Thielemans en Harmen Fraanje. Soms uitstapjes met klassieke musici, zoals Yvonne van de Pol. Daarnaast twee dagen per week lesgeven op het Koninklijk Conservatorium. Verder werk ik als A&R-man en producer voor Challenge Records. Door al deze activiteiten lopen dan nog wat educatieve projecten (JazzXperience, maandelijkse clinics op het conservatorium in Barcelona) en ben ik steeds bezig met het voltooien van mijn basmethode."

mijn Achtergrond:
"Ik kom uit een muzikaal nest, waar vader tenor sax speelde en jazzmuziek regelmatig door het huis klonk. Via vioollessen en clandestiene gitaar- en basgitaar-avonturen uiteindelijk op het conservatorium in Tilburg schoolmuziek gestudeerd. Toen op 23-jarige leeftijd de contrabas opgepakt. Daarna nog even op de nieuwe jazzopleiding in Rotterdam gestudeerd waar ik (als eerste in Nederland) in december 1980 afstudeerde. Toen direct naar Amerika verhuisd om op de bonnefooi te zien wat ik daar kon leren. Uiteindelijk in San Francisco terecht gekomen, waar ik veel heb gespeeld en geleerd."

mijn Instrument:
"Ik heb sinds 17 jaar een prachtige Duitse bas van omstreeks 200 jaar oud. Of ik daar een band mee heb? Dat kun je wel zeggen. Na al die jaren, met ups en downs, is het toch het instrument waar ik mijn gevoel mee kan uiten. Ik ben nu een beetje met de strijkstok aan het experimenteren, dan klinkt zo'n instrument eigenlijk pas ECHT goed."

mijn Jazz:
"Ik houd er twee definities op na. Jazz is de muziek die sterk geënt is op de Afro-Amerikaanse muziekvorm die we jazz noemen, en de ritmische kleur van die muziek in zich draagt. Maar jazz is ook een vorm van improvisatie waarbij ieder individu, vanuit zijn eigen culturele en persoonlijke achtergrond, een plaats kan vinden binnen de muziek. Dat op een bepaald moment jazz overgaat in zuiver geïmproviseerde muziek, heeft louter te maken met de binding die er nog ligt met bepaalde jazzaspecten (in de eerstgenoemde betekenis)."

mijn Inspiratie:
"Goede muziek inspireerd me: jazz, klassiek, pop, Braziliaans. Djavan, Kenny Wheeler, Rachmaninov, The Beatles... Tegelijkertijd word ik geïnspireerd door het onbekende: Indiase muziek, pygmee-singing, Björk..."

mijn Rek:
"Bill Evans met Scott LaFaro, Miles Davis tussen 1958 en 1966, Coltrane, Barber ('Adagio For Strings'), Elis Regina. Heldere, unieke, briljante, eeuwige muziek."

mijn Voorbeeld:
"Muzikaal staat Scott LaFaro heel dicht bij me. De melodische en interactieve rol die hij als bassist ontwikkelde in die paar jaar van zijn korte leven, blijven een grote inspiratiebron."

mijn Drijfveer:
"Uiteindelijk wil ik zelf gelukkig zijn met de muziek die ik maak. Geluk dat komt op het moment dat je vrij en leeg muziek door je heen laat komen. Als vanuit de leegheid de muziek toch vol kan zijn van passie, contrast, structuur en schoonheid, dan voel ik me op de goede weg. Publiek is een essentieel gegeven omdat muziek voor mij uiteindelijk communicatie is. Je richt je emotie op de ander (het publiek) en hoopt dat zij niet alleen ontvangen, maar ook naar jou toekomen in een drang om deelgenoot te zijn aan het proces van muziek maken."

mijn Hoogtepunt:
"Een optreden met Chet Baker in Tokyo."

mijn Toekomst:
"Geen echt nieuwe dingen. Wel leuke projecten: het Paulien van Schaik duo met Bert Joris als gast, en een project met Yvonne van de Pol. Het afmaken van mijn basmethode."

Meer weten?