Chris Strik (1967): no nonsense als persoonlijkheid en drummer. Geen omwegen, recht op het doel af, duidelijk, vakman. Als je hem bezig ziet heb je de aandrang om een bord 'Pas op! werk in uitvoering' bij hem neer te zetten. Voor zijn medemuzikanten moet het een genoegen zijn te spelen met deze sensibele muzikant, die als een schotelantenne signalen opvangt, interpreteert en smaakvolle, creatief 'eigenwijze' antwoorden geeft of voorstellen doet. Hij stelt zijn muzikale ego in dienst van het collectief. Zijn drumkit zal regelmatig op materiaalmoeheid gecontroleerd moeten worden, want hij spaart het niet. Met zijn veelheid aan muzikale en technische bagage, kan nu al met spanning worden uitgekeken naar het verschijnen van een cd onder eigen naam, die in voorbereiding is.

16 juni 2003

mijn Ding:
"Spelen met Amina Figarova, Ad Colen 4, Rob van Bavel 3, en vele losse projecten."

mijn Achtergrond:
"Mijn vader is muzikant dus ben ik al op vroege leeftijd met muziek in aanraking gekomen. Ik heb gestudeerd bij David Weiss en Gerhard Jeltes op het Utrechts Conservatorium."

mijn Instrument:
"Drums. Ik speel nu al ruim 13 jaar Sonor, en ben daar dik tevreden over."

mijn Jazz:
"Het fijne van jazz vind ik de enorme vrijheid die je hebt."

mijn Inspiratie:
"Tony Williams, Art Blakey, Steve Gadd, Peter Erskine: allemaal drummers met een enorme zeggingskracht."

mijn Rek:
"In mijn rek zul je een enorme diversiteit aan stijlen vinden."

mijn Voorbeeld:
"Mijn vader, die op 68 jarige leeftijd nog steeds 4 uur per dag studeert."

mijn Drijfveer:
"Steeds beter worden, muzikaal maar ook technisch."

mijn Hoogtepunt:
"Optreden op het Chicago jazzfestival met Dee Dee Bridgewater voor 50.000 uitzinnige mensen, heel bijzonder en onvergetelijk."

mijn Toekomst:
"Het wordt tijd voor mijn eigen cd, dat heeft momenteel voorrang."

Meer weten?