Stefan Lievestro (1964) begint op jeugdige leeftijd met het nemen van pianolessen en komt via gitaar en elektrische bas op 18-jarige leeftijd uiteindelijk terecht bij de contrabas. Dit wordt en is zijn instrument en voertuig voor zijn muzikale expressie. In 1989 studeert hij cum laude af aan het conservatorium van Hilversum. Hij ontvangt een beurs en gaat naar New York om te studeren bij Marc Johnson. In 1991 wint hij de solistenprijs op het Karlovy Vary Jazz Festival in Tjechië. Hij speelde onder andere met bekende jazzgrootheden als Nat Adderley, Bob Berg, Deedee Bridgewater, Philip Catherine, Pat Metheny, Freddie Hubbard en Art Porter. Momenteel treedt Stefan met grote regelmaat op met de pianisten Michiel Borstlap en Harmen Fraanje, en geeft hij les aan het conservatorium van Gent. Sinds 2004 heeft hij een eigen kwintet, bestaande uit Jesse van Ruller (gitaar), Harmen Fraanje (piano), Stefan Lievestro (bas) en Pascal Vermeer (drums). Op 10 april staat hij met Milan Bonger en Robert Rook in de finale van Deloitte Jazz Award 2005 in het Bimhuis.

23 februari 2005

mijn Ding:
"Ik doe optredens - op regelmatige basis - met Harmen Fraanje en Michiel Borstlap; geef één dag in de week les op het conservatorium van Gent; ben bezig met het draaiend krijgen van een eigen groep; studeer iedere dag - als er geen andere bezigheden zijn - van 's morgens vroeg tot 's avonds laat."

mijn Achtergrond:
"Op zevenjarige leeftijd muziek leren lezen en schrijven van mijn grootvader (van moeders kant); vanaf achtjarige leeftijd gedurende twee jaar pianoles; op elfjarige leeftijd met een krantenwijk geld verdiend voor een akoestische gitaar; op zestienjarige leeftijd met een baantje als afwasser geld verdiend voor een basgitaar; op achttienjarige leeftijd een contrabas gekocht; gestudeerd aan de conservatoria van Arnhem en Hilversum (les gehad van respectievelijk Henk Haverhoek en Victor Kaihatu); afgestudeerd in Hilversum; na afronden studie intensieve studiesessies met Hein van de Geyn."

mijn Instrument:
"Een Tsjechische 3/4-contrabas. Een instrument zonder grote antiquarische waarde. Toen ik hem voor het eerst zag, lag hij in drie stukken bij iemand op de kast. Op mijn vraag wat er met die bas ging gebeuren, antwoordde de persoon in kwestie dat hij van plan was met een decoupeerzaag de bas van het overgrote deel van zijn klankkast te ontdoen en er een soort Van Zalingen-bas van te maken. Het was duidelijk dat ik moest ingrijpen. Zonder tegenspraak te dulden heb ik het instrument geconfisceerd en het van zijn definitieve dood gered. Ik heb het naar een restaurateur gebracht en na vier weken was ik een paar duizend gulden lichter, maar een wonderschoon instrument rijker. Na verloop van jaren heb ik de contrabas waar ik tot dan toe op gespeeld had verkocht.
Een aantal jaren geleden kreeg ik na een vliegreis met Virgin ondanks flightcase mijn bas als een puzzel terug. Ik heb geprobeerd Richard Branson te bellen, maar die trachtte net in een ballon rond de wereld te vliegen. Zijn poging mislukte trouwens. Dezelfde restaurateur heeft de bas gereanimeerd. Met een nieuwe hals was het instrument beter dan tevoren. Als ik op een andere bas moet spelen, voel ik me ontheemd. Het voelt ook een beetje smerig: alsof je intiem bent met iets dat iemand anders toebehoort."

mijn Jazz:
"Muziek waarvan de inhoud voor een groot deel door het moment bepaald wordt, waar de deelnemers (mits gelijk-gestemd en van enig niveau) een tot op zekere hoogte gelijkwaardige inbreng hebben. Het wonderlijke is, dat iemands spel de spiegel is van zijn persoonlijkheid. Evenals bij gesprekken loopt het tussen sommige muzikanten stroef. Beweegt men op dezelfde golf en zijn er geen meningsverschillen, alleen gebieden die samen onderzocht worden, dan is samenspelen een ongelooflijk avontuur."

mijn Inspiratie:
"Ik laat me inspireren door iedereen die hard werkt, iedereen die geen genoegen neemt met eigen beperkingen, iedereen die probeert zijn grenzen te verleggen, mensen die geďnteresseerd zijn. Dat kunnen mensen van vlees en bloed zijn, het kunnen ook de producten van creatieve geesten zijn: schilderijen, boeken, films, gebouwen, muziek..."

mijn Rek:
"Zo'n beetje het meeste waar Marc Turner en Kurt Rosenwinkel aan meewerken. Omdat ze zo orgineel zijn, telkens verrassen. Omdat ze een nieuwe ontwikkeling in gang lijken te hebben gezet, omdat ze geniaal schrijven. Verder Coltrane, Rollins, Scofield..."

mijn Voorbeeld:
"Zie de vorige twee punten. Verder wil ik daar Harmen Fraanje aan toevoegen."

mijn Drijfveer:
"Ik wil me blijven ontwikkelen. Zo hoop ik uiteindelijk in een muzikale omstandigheid terecht te komen, waar alles er toe doet."

mijn Hoogtepunt:
"Moet nog komen."

mijn Toekomst:
"Studeren, schrijven, spelen, liefhebben."

Meer weten?