Zijn spel is toegankelijk, lyrisch en typisch Europees. Pianist Egbert Derix (1969) is dan ook muzikaal gevormd in Maastricht, toch een centrum van de Europese cultuur. Derix begon op zijn vijftiende met pianospelen. Na de middelbare school volgde hij de opleiding 'Jazz & Lichte Muziek' aan het Conservatorium in Maastricht. Hij studeerde bij Irvin Rochlin, Frank Giebels en Louise Wolfs. Derix behaalde in 1994 het diploma 'Docerend Musicus' en in 1995 het diploma 'Uitvoerend Musicus'. Hij studeerde vervolgens in New York bij David Berkman en Steve Kuhn. Erkenning voor zijn werk als componist is er met prijzen als de Honor Award 2001 van het Amerikaanse Songwriters Network voor zijn compositie 'Exit Ego'. In 2002 ontving Derix de prijs voor Beste Compositie van de Dutch Jazz Competition. Samen met Searing Quartet-saxofonist Peter Hermesdorf voerde hij het stuk uit tijdens de prijsuitreiking op het North Sea Jazz Festival.

22 december 2004

mijn Ding:
"Ik speel piano en componeer onder andere voor het Searing Quartet. Verder geef ik pianoles aan de Muziekschool Heerlen en piano en compositie aan een aantal tweede fase conservatoriumstudenten."

mijn Achtergrond:
"Mijn oudste broer speelde (klassiek) piano dus er stond een piano in huis. Ik begon op mijn vijftiende met pianolessen. Vervolgens heb ik gestudeerd aan het Conservatorium Maastricht bij Irvin Rochlin en Frank Giebels. Daarna heb ik nog lessen gevolgd onder andere in New York bij David Berkman en Steve Kuhn."

mijn Instrument:
"Piano. Thuis heb ik een Yamaha SU 131 die ik heb gekocht aan het begin van mijn conservatoriumstudie. Mijn voorkeur gaat uit naar de vleugel. Het merk maakt me niet zoveel uit, als het instrument maar goed gestemd en goed in balans is. Ik heb goede ervaringen met Steinway en Yamaha."

mijn Jazz:
"Voor mij staat de term 'jazz' niet voor een stijl van muziek, maar voor een manier van muziekmaken: de combinatie van compositie, improvisatie en interactie, dus zonder je de beperking te laten opleggen van een bepaald idioom. Die vrijheid spreekt me enorm aan."

mijn Inspiratie:
"Het dagelijks leven, mijn gezin, andere musici, schrijvers, kortom: de wereld om me heen. Voor mijn composities kan bijvoorbeeld een mooie oneliner uit een film of een lied als een vonkje werken. De titel van de openingstrack van onze laatste cd, 'If we'd known (just how right we were going to be)' is een zin uit een song van Supertramp. De zin gaat over het achteraf-gevoel dat je wel eens bekruipt: als ik toen dit..., dan had ik misschien dat... Dat gevoel is dan het uitgangspunt voor het componeren."

mijn Rek:
"Er zijn veel platen die me lief zijn. 'Still Live' van Keith Jarrett met Peacock en De Johnette is een plaat die me meteen raakte toe ik 'm de eerste keer hoorde. Het intro van Jarrett op 'My Funny Valentine' opende een hele nieuwe wereld voor me. 'Steps' van Steps Ahead, een waanzinnig goeie band, is een prachtige combinatie tussen de elementen compositie, improvisatie en interactie. 'Pools' en 'Skyward Bound' zijn prachtige composities. Verder 'Simply Said' en 'Songbook' van Kenny Garrett (met Kenny Kirkland), 'Hourglass' van James Taylor, alles van Billy Joel en Randy Newman, alles van Bill Evans (ook in duo met Tony Bennett), Frank Sinatra en The Eagles. Ook niet te vergeten: 'Three Quartets' van Chick Corea, 'Spellbound' van Joe Sample, 'Live at Maybeck' van Steve Kuhn. Zo kan ik nog wel even doorgaan."

mijn Voorbeeld:
"Ik kan niet meteen één persoon noemen. In het algemeen inspireren mensen me uit wie een bepaalde onzelfzuchtigheid spreekt en wier expressie, of dat nu in de kunst, politiek, of het dagelijks leven is, een bepaalde vanzelfsprekendheid en oorspronkelijkheid heeft."

mijn Drijfveer:
"Ik wil me als pianist en componist blijven ontwikkelen. Ik probeer muziek te spelen en te schrijven die mezelf en ook anderen raakt, zowel op intellectueel alsook op emotioneel en spiritueel vlak. De balans tussen hoofd en hart vind ik erg belangrijk: muziek die alleen maar emotie heeft of alleen intellect spreekt me niet aan. Ik hoop dat andere musici mijn werk (blijven) spelen en opnemen. Ik wil steeds muziek maken met een standard-achtige kwaliteit, die prikkelt om er een eigen interpretatie aan te geven. Ik ben zeker geen purist. Een muzikant die zijn eigen ding doet met mijn compositie, dat vind ik het grootste compliment."

mijn Hoogtepunt:
"De drie cd's van het Searing Quartet. Omdat een cd maken het vastleggen is van weer een aantal nieuwe composities en een fase in je muzikale ontwikkeling. Het optreden van het Searing Quartet op het North Sea Jazz Festival 2003 was ook een hoogtepunt. Verder: als ik merk dat ik een leerling een stukje op (zijn of haar) weg kan helpen, of bepaalde twijfels kan wegnemen."

mijn Toekomst:
"In 2005 bestaat het Searing Quartet tien jaar, dat wil zeggen de samenwerking met saxofonist/componist Peter Hermesdorf. Met de komst van slagwerker Sjoerd Rutten en contrabassist Norbert Leurs voelt het kwartet meer dan ooit als een hechte band. We willen komende tijd vooral onze nieuwe cd 'Starling Hill' onder de aandacht brengen via concerten en de media. Verder ben ik bezig met een duoproject samen met saxofonist/klarinettist Leo Janssen. Het is de bedoeling dat er in 2005 een cd komt van deze samenwerking."

Meer weten?