Tenorsaxofonist en componist Dick de Graaf (1954) speelde met vele beroemde musici en trok als solist en als leider van eigen bands langs nationale en inter-nationale festivals en jazzpodia in Europa, de Verenigde Staten, Canada, Zuid- en West-Afrika, Nieuw Zeeland en Japan. Met zijn warme tenorsound en zijn originele composities oogst hij enthousiaste reacties bij pers en publiek. Zijn cd's 'Sailing' en 'New York Straight Ahead' (met onder anderen saxofonist Tony Lakatos en drummer Billy Hart) kregen een vier-sterren-bespreking in het toonaangevende Amerikaanse jazztijdschrift Downbeat. Zijn laatst uitgekomen cd 'Schubert Impressions For Jazz Quintet' is overal wederom met veel waardering ontvangen.

27 februari 2005

mijn Ding:
"Ik maak nieuw repertoire voor het Dick de Graaf Septet, dat binnenkort gaat ontwaken uit een winterslaapje. Verder ben ik onderweg met het programma 'Schubert Impressions in Jazz' en als solist bij big bands en internationale jazztrio's. Ik heb zojuist de laatste hand gelegd aan de eerste cd van de nieuwe groep Istanbul Connection, die wordt uitgebracht in Turkije en Nederland. Ik geef twee dagen per week les aan de jazzafdeling van het Rotterdams Conservatorium: improvisatieles aan saxofonisten en verder ensembletraining en skriptiebegeleiding. Voor mijn stichting Soundroots bezoek ik scholen in Nederland om met een jazztrio de workshop 'Jazz in the Class' te geven."

mijn Achtergrond:
"Ik ben opgegroeid in Hilversum en bezocht daar alle muziekvoorstellingen die ik wist te vinden. En dat waren er veel toen: in de studio's, in theater Gooiland, in CC De Vaart en natuurlijk elke donderdagavond in de Boerenhofstede, waar ik de eerste uitzendingen van Sesjun heb bijgewoond, en Nick Vollebregts Jazzcafé in Laren. Na een studie Nederlands aan de Rijksuniversitiet Utrecht heb ik saxofoon gestudeerd aan het Rotterdams Conservatorium. In de tijd dat de SJU
in Utrecht werd opgericht door Gijs Hendriks heb ik zoveel jazz gezien en gehoord, dat ik jazzmuziek kon dromen. Ik speelde dwarsfluit en kon daarop goed improviseren. Toch bleek in de workshop van Arnold Dooyeweerd in het Bimhuis in Amsterdam dat ik geen power genoeg kon ontwikkelen op dat instrument. Ik was al 23 toen ik overschakelde op saxofoon. Dat was mijn ding en onmiddellijk maakte ik samen met een paar andere fanatici Utrecht onveilig. Utrecht werd me al gauw te klein en ik besloot saxofoon te gaan studeren bij Ferdinand Povel in Rotterdam en sessies en workshops te volgen in Amsterdam."

mijn Instrument:
"Ik speel Keilwerth SX 90 R tenor- en altsax, een Keilwerth SX 90 verzilverde sopraansax met Rico Jazz Select rieten en een Miyasawa fluit met een zilveren reformkop, die twintig jaar geleden is gebouwd door Ton Kooiman."

mijn Jazz:
"Jazz is de meest gastvrije vorm van muziek. Muziek gaat altijd over muziek. Maar jazzmuziek gaat altijd over meer dan over jazzmuziek alleen. De laatste tien jaar ben ik helemaal in de ban van alle crossover-verbanden die er vanuit de jazz te maken zijn. Dat heeft geresulteerd in projecten rond Jimi Hendrix, de Beach Boys, Les Sofas De Bamako (Mali), Sting, Stevie Wonder, The Who, Franz Schubert en Bela Bartok. Jazzmuziek is procesmuziek: het publiek kan goed zien wat er gebeurt, hoe de muziek ter plekke vorm krijgt. Het is eerlijke muziek, zonder commerciële bijbedoelingen, want daar is het jazzpubliek te klein voor."

mijn Inspiratie:
"Door mooie melodieën en door sterke ritmes. Door muziek die ik niet kan beredeneren. De ritmische component komt doordat ik al als zevenjarig jochie op straat liep te trommelen bij Jong Beatrix in Hilversum. De melodieën vanwege het feit dat ik een melodie-instrument bespeel. Het onberedeneerde omdat ik geen analyticus ben, maar een romanticus."

mijn Rek:
"Het strijkkwintet van Franz Schubert, '(More) Blues And The Abstract Truth' van Oliver Nelson, 'Out To Lunch' van Eric Dolphy, 'Live At The Plugged Nickel' van Miles Davis, 'Libertango' van Astor Piazzolla, vocale werken van Bela Bartok. Ik houd van dit soort waarheden als koeien. Het is allemaal intuïtieve muziek, die mij direct raakt."

mijn Voorbeeld:
"De grootste tenorsaxofonist was Sonny Rollins: een dijk van een geluid, een grillige manier van improviseren, zowel melodisch als harmonisch zeer ontwikkeld en een echte eigenheimer. Als componist/arrangeur Gil Evans. Een dromer die schilderde met klanken. De perfectie in de uitvoering van zijn werk kwam op de tweede plaats. Ik hoorde laatst dat hij altijd adviseur van Miles Davis is gebleven. Hij heeft daarvoor nooit de credits gekregen."

mijn Drijfveer:
"Ik ben een self-managing artist, een populaire hedendaagse term voor een praktijk die ik al ruim twintig jaar uitvoer. Een project is voor mij pas geslaagd als ik het niet alleen kan bedenken, opschrijven en met mijn medemusici uitwerken, maar als ik het ook kan verkopen. Ik wil gewoon lekker spelen, op tournee met mijn projecten, steeds een nieuw publiek bereiken met nieuwe invalshoeken binnen de jazz. Daar besteed ik al mijn tijd en energie aan. Jonge mensen ervan overtuigen dat jazz geen gewichtigdoenerij is, maar een plezierige spelletje. Ik wil mijn muziek toegankelijk laten zijn."

mijn Hoogtepunt:
"Compositie: mijn 'Schubert Impressions In Jazz', omdat het echte crossover-muziek is. Album: 'Soundroots', mijn standards-album, opgenomen in New Orleans in 2002. Mijn vrouw had toen net een ernstig ongeluk gehad, maar ze stond erop dat ik toch op reis ging om met dit droomtrio deze cd op te nemen. De reis en het verblijf waren zó rampzalig dat het inspelen van de cd een opluchting was, en dat hoor je ook. Optreden: in St. Louis werd ik uitgenodigd mee te spelen met tenorsaxofonist Willie Akins, een locale grootheid, tijdens zijn wekelijkse zatermiddag-gig in Sprull's, een zwarte discotheek. Dankzij de geweldige ritmesectie speelde ik als een god en werd ik goedgekeurd door de musici en het publiek."

mijn Toekomst:
"Binnenkort een week te gast op het Rhythmic Conservatory in Kopenhagen en een serie concerten met het trio van Andrea Pozza in Italie. Daarna Parijs met bassist Marc Buronfosse. In april het festival Jazz à Ouaga in Burkina Faso met een geweldig workshop-orkest, dat ik vorig jaar heb helpen oprichten. In de zomer naar St. Louis en in het najaar een paar projecten rond Oliver Nelson. In oktober weer Schubert Impressions, want daarmee zijn we in Nederland nog veel te weinig te horen geweest. Later met de Istanbul Connection naar Turkije en in januari 2006 met deze geweldige groep weer een paar concerten in Nederland."

Meer weten?