Take Ten
Pierre Courbois: "Er bevindt zich een onbekende drijfveer in mijn onderbewustzijn die al mijn hele leven exact vertelt wat ik moet doen en vooral wat ik moet laten."
De in Nijmegen geboren drummer Pierre Courbois (1940) won in 1961 met het kwintet van wijlen Ton Wijkamp de eerste prijs op het Loosdrecht jazzconcours. Zijn bekendheid verkreeg hij vooral met het spelen in de formatie van Gunther Hampel. Hij heeft veel in Duitsland en Frankrijk gewerkt en speelde met tientalle Amerikanen die veelvuldig in Europa tourden. Eind zestiger jaren formeerde hij met pianist Jasper van 't Hof de befaamde formatie New Association. In 1992 richtte hij zijn eigen kwintet op om 'terug te keren' tot de meer harmonisch geörienteerde jazzmuziek. Als één van de winnaars van de door de Jazzdienst uitgeschreven prijsvraag 'Zoeklicht' onderzoekt hij de mogelijkheid om in vier jaar (2005-2008) zijn beste composities te laten uitvoeren door verschillende bezettingen: het Kwartet Courbois/Kühne, het Pierre Courbois Kwintet, het Vijf-Kwarts-Sextet en het Dubbel-Kwintet. Daarop volgt een afscheidstournee waarvoor Pierre een paar nieuwe stukken gaat schrijven en arrangeren.
2 januari 2004
mijn Ding:
"Regelmatig componeren, af en toe optreden - véél te weinig en dan ook nog voornamelijk in het buitenland - met onder meer mijn Vijf-Kwarts-Sextet en workshops over brushes en/of oneven maatsoorten geven in heel Europa en Japan. Sporadisch privéles."
mijn Achtergrond:
"Piano (Klassiek) op de Muziekschool in Nijmegen. Slagwerk op het Muzieklyceum in Arnhem. Drumles in Parijs van o.a. Kenny Clarke. Als componist autodidact.
Ik ben in de muziek terechtgekomen denk ik, maar dat weet ik niet zeker, omdat mijn vader viool speelde en moeder piano, beide amateurs.
Zij zaten in die tijd in een bioscooporkest en begeleidden stomme films."
mijn Instrument:
"Ik bespeel een zelf geassembleerd drumstel uit 1971, met onderdelen van bijna alle bekende en onbekende merken. Ook in dat jaar mijn eerste dubbele bassdrum-pedaal gebouwd, die ik nog steeds gebruik. De basis daarvan is de ASBA Caroline pedaal. Bekkens van Zildjian, (zowel oude als nieuwe) gongen van Paiste, trommelvliezen van Remo, stokken van Zildjian, brushes van Ludwig. Mijn paukenstokken laat ik speciaal maken door Peter van Halderen."
mijn Jazz:
"Er zijn - gelukkig - zó veel verschillende soorten jazz dat dit moeilijk uit te leggen is: iets 'anders' creëren vanuit de traditie met toch voldoende vrijheid om behoorlijk 'aan te kunnen rommelen met liefst veel overbodige noten'. Ik ben op zeer vroege leeftijd in contact gekomen met jazz toen wij - ver onder de grond in de kelder tijdens de oorlog met militaire koptelefoons - naar de Amerikaanse radio luisterden, hetgeen overigens verboden en zeer gevaarlijk was. Ik vermoed dat ik toen reeds de allereerste bebop heb gehoord.
Ook was een van mijn verre voorvaderen componist: Philippe Courbois uit Parijs, geboren in 1705.
Gelukkig worden zijn werken de laatste tijd (weer) regelmatig uitgevoerd en op cd gezet: 'Airs Sérieux et à Boire' is de bekendste."
mijn Inspiratie:
"Door alles en nog wat dat ik in mijn leven meemaak, hoor én zie. Niet bewust overigens, want er bevindt zich een onbekende drijfveer in mijn onderbewustzijn die al mijn hele leven exact tot in de details vertelt wat ik moet doen en vooral wat ik moet laten. Hoe dat in elkaar zit weet ik niet en dat wil ik eigenlijk ook niet weten. Zou dat die beroemde vrouwelijke intuïtie zijn?"
mijn Rek:
"Ik luister zo ongeveer naar alle muziek uit meerdere disciplines die beschikbaar is op de wereld en omstreken middels diverse soorten geluidsdragers. Opnamen van John Coltrane en consorten beslaan een redelijk prominente plaats in mijn rekken. Spike Jones en Earl Bostick, daarmee ben ik óók opgegroeid, en veel Gamelan, Arabische en Indiase muziek. En vergeet de Franse klassieke en moderne componisten niet."
mijn Voorbeeld:
"Dat zijn er honderden, daar kan ik geen speciale persoon uit halen. Bovendien varieert en verandert dat regelmatig. Wat de muzikale 'organisatie' van een jazzgroep betreft speelt Mingus een grote rol."
mijn Drijfveer:
"Zo goed mogelijk met muzikale 'problemen' experimenteren die op dit moment voor mij actueel zijn! Als er een 'opgelost' is, melden zich er meteen weer nieuwe aan die nodig bekeken en bestudeerd moeten worden. Hierbij blijk ik een andere timing te hebben dan de meest gangbare.
Ik hoop dat het publiek er van kan genieten en mijn medemuzikanten er op willen voortborduren."
mijn Hoogtepunt:
"Dat zijn er zó veel, daar is geen beginnen aan. Tientallen platen, cd's, composities en enige duizenden optredens. Bovendien leef ik niet zo in het verleden! Het concert dat ik op 14 december 2003 had met het Vijf-Kwarts-Sextet op de Nederlandse Muziekdagen in Vredenburg te Utrecht was een écht hoogtepunt. Dit is beste band waarin ik ooit gespeeld heb! Met Toon de Gouw, Jasper Blom, Ilja Reingoud, Willem Kühne en Niko Langenhuijsen. Het spijt mij daarom zeer - en ik kan het ook niet begrijpen - dat er nauwelijks aandacht voor was (en is) in de media: wat de boer niet kent..."
mijn Toekomst:
"Gezien mijn leeftijd - ik speel al een paar jaar in 'blessuretijd' - weet ik dat niet.
Vanaf 1953 speelde ik banjo en gitaar in oude stijl-groepen en maakte toen mijn eerste compositie, die we onlangs met mijn Vijf-Kwarts-Sextet hebben uitgevoerd, genaamd '1953'.
Begin 1957 trad ik voor het eerst op in het openbaar achter het drumstel in het sextet van Henk van Vorstenbosch en Jan van Halen (de vader van), waar ik door de arbeidsinspectie werd opgepakt en naar huis gebracht, omdat ik nog geen 18 was. Ik zou het leuk vinden om de 50 jaar 'vol' te maken, in ieder geval dus nog tot en met 2007, daarna zien we wel weer verder. Wellicht emigreren wij dan definitief naar Zuid-Frankrijk waar men - in schrille tegenstelling tot Nederland - niet aan leeftijdsdiscriminatie doet."
Meer weten?
Bekijk de website van Pierre Courbois.
tekst intro: Jacques Los & Jazzdienst
foto: www.sp.nl