Redactie (klik op de link voor meer informatie)
Medewerkers
Gastbijdragen
Adres Boonskuilstraat 19 B2 3910 Neerpelt België Telefoon: (0032) 11 74 71 80 E-mail: redactie@draaiomjeoren.com
René de Cocq (1941) organiseerde al jazzconcerten en jazz–concoursen op z'n achttiende (voor de toenmalige Utrechtse Jazz Liga, waarvoor hij ook het clubblad redigeerde). Vanaf 1964 publiceerde hij met regelmaat over jazz (concerten, platen) in kranten en tijdschriften. Al vele jaren is hij jazzmedewerker van het audioblad HVT (Hifi Video Test). De laatste jaren van zijn werkzaam leven als journalist was hij kunstredacteur voor een dagbladuitgeverij van Wegener. Hij beschouwt zichzelf als min of meer gepensioneerd muziekjournalist; behalve over jazz schrijft hij ook nog over oude muziek in het maandblad Luister. Jacques Los (1943, Amersfoort) werd op 15-jarige leeftijd jazz-fanaat. De heer Reijs (familie van) leerde hem tenorsax spelen. "Ik speelde 'In The Mood' en luisterde met het oor tegen de distributieradio naar de Ramblers, de Skymasters, Pete Felleman en Michiel de Ruyter." Nadat hij verhuisd was naar Deventer speelde hij een tijd met Ebe van de Meer in het Eastland Combo. Eind zestiger jaren, Jacques woonde ondertussen in Apeldoorn, was hij saxofonist in de amateur bigband Big Band 69 en in enkele kleine formaties. Als freelance recensent schreef hij over jazz in de Apeldoornse Courant. In de tachtiger jaren was hij gedurende tien jaar werk-zaam als professioneel muzikant: les geven en musiceren in de bluesformatie Tender Madness. In 1994 werd Jacques program-meur van Podium Gigant in Apeldoorn voor jazz, hedendaags klassieke muziek en gitaarconcerten, en organiseerde hij de jaarlijkse International Young Composers Meeting. Momenteel is Jacques vrijwilliger in het SJU Jazzpodium in Utrecht en saxofonist in een eigen 'jazzy' trio. Hij legt zich bij Draai om je oren met name toe op cd-recensies, concertverslagen en siteseeing. Cees van de Ven (1940, Eindhoven) begon al jonge leeftijd met musiceren, daartoe geďnspireerd door zijn vader en opa. Hun instrument werd ook het zijne, trompet en later cornet. Speelde in de Philipsharmonie, dans - en gelegenheids-orkesten en werd na een actieve periode als muzikant muzikaal leider van verschillende orkesten, zoals de Lighttown Big Band en Big Band Connection, waarvan in 2002 de cd 'Pump It Up' vescheen. Sinds 2000 actief in de stichting Live Jazz Promotions als voorzitter/programmeur van Jazz at the Crow, een succesvol jazzpodium in café Kraaij & Balder aan de Strijpsestraat in Eindhoven. De wekelijkse jamsessies bieden een gelegenheid om regionale jazzmuzikanten te promoten. Daarnaast zijn er de maandelijkse specials: concerten met Nederlandse topmuzikanten. Liefhebber van jazz en geďmproviseerde akoestische muziek in al zijn diver-siteit, cd-fiel en frequent concertbezoeker, vaak samen met zoon Maarten. Enthousiast fotograaf van jazzmusici in actie. Veel van zijn foto's zijn te zien op de fotopagina's van Draai om je oren. Hij maakt regelmatig geluidsopnamen van concerten. Als oom van Erno is dan de link naar Draai om je oren al snel gelegd. Cees wil, samen met de jonge generatie jazz-liefhebbers, deze site helpen uitbouwen tot een goede jazzsite, interessant voor oog en oor. Maarten van de Ven (1966, Eindhoven). Jaren 70: Tapes en platen van ABBA en The Beatles leggen het muzikale fundament en zorgen ervoor dat hij altijd een liefhebber zal blijven van muziek met mooie, sterke melo-dieën. Tegen het einde van de jaren 70 richt hij zich steeds meer op het alternatievere popwerk. Bands als The Clash en Joy Division worden de richtingaangevers. Jaren 80: Een niet aflatend 'diepzeeduiken' in verschillende stijlen (punk, hardcore, reggea, new wave, ska, maar ook klassiek) zorgt ervoor dat Maarten een aantal essentiële albums aan zijn muzikale bagage kan toevoegen, die hij tot op de dag van vandaag koestert. Hij schrijft recensies en artikelen voor het do it yourself fanzine Krisis. Een periode van regelmatig concertbezoek (Effenaar, Doorn-roosje). Underground-acts als Einstürzende Neubauten en Swans leren dat er naast de gangbare muzikale routes ook andere, spannende paden te bewandelen zijn. Vanaf 1986 stort hij zich voor een aantal jaren als zanger en drummer in het bandleven (hardcore-punk). Jaren 90: Via de cd-collectie van zijn vader Cees en zijn werk als dj bij Radio Rata-plan in Nijmegen wordt hij steeds enthousiaster voor jazzmuziek, en dan met name voor de meer avontuurlijke varianten als Coleman, Monk, Mingus en Dolphy. De Jazzpowerconcerten in café Wilhelmina (Eindhoven) zetten zijn oren figuurlijk gezien steeds verder open. Voor zijn vader en hem wordt het North Sea Jazz Festival een jaarlijkse reis naar Mekka, gedeci-deerd een eigen weg zoekend die de poeha rond de grote publiekstrekkers mijdt, maar in de Jan Steenzaal tot menig muzikaal orgasme leidt: Dave Holland, James Carter, Archie Shepp, Bobby Hutcherson, Jackie McLean, Mal Waldron... de lijst is eindeloos. Maarten hoopt door zijn werk als eindredacteur voor Draai om je oren mensen voor jazz enthousiast te maken.
Jacques Los (1943, Amersfoort) werd op 15-jarige leeftijd jazz-fanaat. De heer Reijs (familie van) leerde hem tenorsax spelen. "Ik speelde 'In The Mood' en luisterde met het oor tegen de distributieradio naar de Ramblers, de Skymasters, Pete Felleman en Michiel de Ruyter." Nadat hij verhuisd was naar Deventer speelde hij een tijd met Ebe van de Meer in het Eastland Combo. Eind zestiger jaren, Jacques woonde ondertussen in Apeldoorn, was hij saxofonist in de amateur bigband Big Band 69 en in enkele kleine formaties. Als freelance recensent schreef hij over jazz in de Apeldoornse Courant. In de tachtiger jaren was hij gedurende tien jaar werk-zaam als professioneel muzikant: les geven en musiceren in de bluesformatie Tender Madness. In 1994 werd Jacques program-meur van Podium Gigant in Apeldoorn voor jazz, hedendaags klassieke muziek en gitaarconcerten, en organiseerde hij de jaarlijkse International Young Composers Meeting. Momenteel is Jacques vrijwilliger in het SJU Jazzpodium in Utrecht en saxofonist in een eigen 'jazzy' trio. Hij legt zich bij Draai om je oren met name toe op cd-recensies, concertverslagen en siteseeing. Cees van de Ven (1940, Eindhoven) begon al jonge leeftijd met musiceren, daartoe geďnspireerd door zijn vader en opa. Hun instrument werd ook het zijne, trompet en later cornet. Speelde in de Philipsharmonie, dans - en gelegenheids-orkesten en werd na een actieve periode als muzikant muzikaal leider van verschillende orkesten, zoals de Lighttown Big Band en Big Band Connection, waarvan in 2002 de cd 'Pump It Up' vescheen. Sinds 2000 actief in de stichting Live Jazz Promotions als voorzitter/programmeur van Jazz at the Crow, een succesvol jazzpodium in café Kraaij & Balder aan de Strijpsestraat in Eindhoven. De wekelijkse jamsessies bieden een gelegenheid om regionale jazzmuzikanten te promoten. Daarnaast zijn er de maandelijkse specials: concerten met Nederlandse topmuzikanten. Liefhebber van jazz en geďmproviseerde akoestische muziek in al zijn diver-siteit, cd-fiel en frequent concertbezoeker, vaak samen met zoon Maarten. Enthousiast fotograaf van jazzmusici in actie. Veel van zijn foto's zijn te zien op de fotopagina's van Draai om je oren. Hij maakt regelmatig geluidsopnamen van concerten. Als oom van Erno is dan de link naar Draai om je oren al snel gelegd. Cees wil, samen met de jonge generatie jazz-liefhebbers, deze site helpen uitbouwen tot een goede jazzsite, interessant voor oog en oor. Maarten van de Ven (1966, Eindhoven). Jaren 70: Tapes en platen van ABBA en The Beatles leggen het muzikale fundament en zorgen ervoor dat hij altijd een liefhebber zal blijven van muziek met mooie, sterke melo-dieën. Tegen het einde van de jaren 70 richt hij zich steeds meer op het alternatievere popwerk. Bands als The Clash en Joy Division worden de richtingaangevers. Jaren 80: Een niet aflatend 'diepzeeduiken' in verschillende stijlen (punk, hardcore, reggea, new wave, ska, maar ook klassiek) zorgt ervoor dat Maarten een aantal essentiële albums aan zijn muzikale bagage kan toevoegen, die hij tot op de dag van vandaag koestert. Hij schrijft recensies en artikelen voor het do it yourself fanzine Krisis. Een periode van regelmatig concertbezoek (Effenaar, Doorn-roosje). Underground-acts als Einstürzende Neubauten en Swans leren dat er naast de gangbare muzikale routes ook andere, spannende paden te bewandelen zijn. Vanaf 1986 stort hij zich voor een aantal jaren als zanger en drummer in het bandleven (hardcore-punk). Jaren 90: Via de cd-collectie van zijn vader Cees en zijn werk als dj bij Radio Rata-plan in Nijmegen wordt hij steeds enthousiaster voor jazzmuziek, en dan met name voor de meer avontuurlijke varianten als Coleman, Monk, Mingus en Dolphy. De Jazzpowerconcerten in café Wilhelmina (Eindhoven) zetten zijn oren figuurlijk gezien steeds verder open. Voor zijn vader en hem wordt het North Sea Jazz Festival een jaarlijkse reis naar Mekka, gedeci-deerd een eigen weg zoekend die de poeha rond de grote publiekstrekkers mijdt, maar in de Jan Steenzaal tot menig muzikaal orgasme leidt: Dave Holland, James Carter, Archie Shepp, Bobby Hutcherson, Jackie McLean, Mal Waldron... de lijst is eindeloos. Maarten hoopt door zijn werk als eindredacteur voor Draai om je oren mensen voor jazz enthousiast te maken.
Cees van de Ven (1940, Eindhoven) begon al jonge leeftijd met musiceren, daartoe geďnspireerd door zijn vader en opa. Hun instrument werd ook het zijne, trompet en later cornet. Speelde in de Philipsharmonie, dans - en gelegenheids-orkesten en werd na een actieve periode als muzikant muzikaal leider van verschillende orkesten, zoals de Lighttown Big Band en Big Band Connection, waarvan in 2002 de cd 'Pump It Up' vescheen. Sinds 2000 actief in de stichting Live Jazz Promotions als voorzitter/programmeur van Jazz at the Crow, een succesvol jazzpodium in café Kraaij & Balder aan de Strijpsestraat in Eindhoven. De wekelijkse jamsessies bieden een gelegenheid om regionale jazzmuzikanten te promoten. Daarnaast zijn er de maandelijkse specials: concerten met Nederlandse topmuzikanten. Liefhebber van jazz en geďmproviseerde akoestische muziek in al zijn diver-siteit, cd-fiel en frequent concertbezoeker, vaak samen met zoon Maarten. Enthousiast fotograaf van jazzmusici in actie. Veel van zijn foto's zijn te zien op de fotopagina's van Draai om je oren. Hij maakt regelmatig geluidsopnamen van concerten. Als oom van Erno is dan de link naar Draai om je oren al snel gelegd. Cees wil, samen met de jonge generatie jazz-liefhebbers, deze site helpen uitbouwen tot een goede jazzsite, interessant voor oog en oor.
Maarten van de Ven (1966, Eindhoven). Jaren 70: Tapes en platen van ABBA en The Beatles leggen het muzikale fundament en zorgen ervoor dat hij altijd een liefhebber zal blijven van muziek met mooie, sterke melo-dieën. Tegen het einde van de jaren 70 richt hij zich steeds meer op het alternatievere popwerk. Bands als The Clash en Joy Division worden de richtingaangevers. Jaren 80: Een niet aflatend 'diepzeeduiken' in verschillende stijlen (punk, hardcore, reggea, new wave, ska, maar ook klassiek) zorgt ervoor dat Maarten een aantal essentiële albums aan zijn muzikale bagage kan toevoegen, die hij tot op de dag van vandaag koestert. Hij schrijft recensies en artikelen voor het do it yourself fanzine Krisis. Een periode van regelmatig concertbezoek (Effenaar, Doorn-roosje). Underground-acts als Einstürzende Neubauten en Swans leren dat er naast de gangbare muzikale routes ook andere, spannende paden te bewandelen zijn. Vanaf 1986 stort hij zich voor een aantal jaren als zanger en drummer in het bandleven (hardcore-punk). Jaren 90: Via de cd-collectie van zijn vader Cees en zijn werk als dj bij Radio Rata-plan in Nijmegen wordt hij steeds enthousiaster voor jazzmuziek, en dan met name voor de meer avontuurlijke varianten als Coleman, Monk, Mingus en Dolphy. De Jazzpowerconcerten in café Wilhelmina (Eindhoven) zetten zijn oren figuurlijk gezien steeds verder open. Voor zijn vader en hem wordt het North Sea Jazz Festival een jaarlijkse reis naar Mekka, gedeci-deerd een eigen weg zoekend die de poeha rond de grote publiekstrekkers mijdt, maar in de Jan Steenzaal tot menig muzikaal orgasme leidt: Dave Holland, James Carter, Archie Shepp, Bobby Hutcherson, Jackie McLean, Mal Waldron... de lijst is eindeloos. Maarten hoopt door zijn werk als eindredacteur voor Draai om je oren mensen voor jazz enthousiast te maken.
René de Cocq (1941) organiseerde al jazzconcerten en jazz–concoursen op z'n achttiende (voor de toenmalige Utrechtse Jazz Liga, waarvoor hij ook het clubblad redigeerde). Vanaf 1964 publiceerde hij met regelmaat over jazz (concerten, platen) in kranten en tijdschriften. Al vele jaren is hij jazzmedewerker van het audioblad HVT (Hifi Video Test). De laatste jaren van zijn werkzaam leven als journalist was hij kunstredacteur voor een dagbladuitgeverij van Wegener. Hij beschouwt zichzelf als min of meer gepensioneerd muziekjournalist; behalve over jazz schrijft hij ook nog over oude muziek in het maandblad Luister.
Jacques Los (1943, Amersfoort) werd op 15-jarige leeftijd jazz-fanaat. De heer Reijs (familie van) leerde hem tenorsax spelen. "Ik speelde 'In The Mood' en luisterde met het oor tegen de distributieradio naar de Ramblers, de Skymasters, Pete Felleman en Michiel de Ruyter." Nadat hij verhuisd was naar Deventer speelde hij een tijd met Ebe van de Meer in het Eastland Combo. Eind zestiger jaren, Jacques woonde ondertussen in Apeldoorn, was hij saxofonist in de amateur bigband Big Band 69 en in enkele kleine formaties. Als freelance recensent schreef hij over jazz in de Apeldoornse Courant. In de tachtiger jaren was hij gedurende tien jaar werk-zaam als professioneel muzikant: les geven en musiceren in de bluesformatie Tender Madness. In 1994 werd Jacques program-meur van Podium Gigant in Apeldoorn voor jazz, hedendaags klassieke muziek en gitaarconcerten, en organiseerde hij de jaarlijkse International Young Composers Meeting. Momenteel is Jacques vrijwilliger in het SJU Jazzpodium in Utrecht en saxofonist in een eigen 'jazzy' trio. Hij legt zich bij Draai om je oren met name toe op cd-recensies, concertverslagen en siteseeing.
Cees van de Ven (1940, Eindhoven) begon al jonge leeftijd met musiceren, daartoe geďnspireerd door zijn vader en opa. Hun instrument werd ook het zijne, trompet en later cornet. Speelde in de Philipsharmonie, dans - en gelegenheids-orkesten en werd na een actieve periode als muzikant muzikaal leider van verschillende orkesten, zoals de Lighttown Big Band en Big Band Connection, waarvan in 2002 de cd 'Pump It Up' vescheen. Sinds 2000 actief in de stichting Live Jazz Promotions als voorzitter/programmeur van 
Maarten van de Ven (1966, Eindhoven). Jaren 70: Tapes en platen van ABBA en The Beatles leggen het muzikale fundament en zorgen ervoor dat hij altijd een liefhebber zal blijven van muziek met mooie, sterke melo-dieën. Tegen het einde van de jaren 70 richt hij zich steeds meer op het alternatievere popwerk. Bands als The Clash en Joy Division worden de richtingaangevers. Jaren 80: Een niet aflatend 'diepzeeduiken' in verschillende stijlen (punk, hardcore, reggea, new wave, ska, maar ook klassiek) zorgt ervoor dat Maarten een aantal essentiële albums aan zijn muzikale bagage kan toevoegen, die hij tot op de dag van vandaag koestert. Hij schrijft recensies en artikelen voor het do it yourself fanzine Krisis. Een periode van regelmatig concertbezoek (Effenaar, Doorn-roosje). Underground-acts als Einstürzende Neubauten en Swans leren dat er naast de gangbare muzikale routes ook andere, spannende paden te bewandelen zijn. Vanaf 1986 stort hij zich voor een aantal jaren als zanger en drummer in het bandleven (hardcore-punk). Jaren 90: Via de cd-collectie van zijn vader Cees en zijn werk als dj bij Radio Rata-plan in Nijmegen wordt hij steeds enthousiaster voor jazzmuziek, en dan met name voor de meer avontuurlijke varianten als Coleman, Monk, Mingus en Dolphy. De Jazzpowerconcerten in café Wilhelmina (Eindhoven) zetten zijn oren figuurlijk gezien steeds verder open. Voor zijn vader en hem wordt het North Sea Jazz Festival een jaarlijkse reis naar Mekka, gedeci-deerd een eigen weg zoekend die de poeha rond de grote publiekstrekkers mijdt, maar in de Jan Steenzaal tot menig muzikaal orgasme leidt: Dave Holland, James Carter, Archie Shepp, Bobby Hutcherson, Jackie McLean, Mal Waldron... de lijst is eindeloos. Maarten hoopt door zijn werk als eindredacteur voor Draai om je oren mensen voor jazz enthousiast te maken.
