Guinees snarenvirtuoos doet Paranoia-publiek naar adem happen

Kenmerkend voor het jaarlijks door Paul van Kemenade georganiseerde Stranger than Paranoia festival is het muzikale avontuur zonder grenzen, waartoe het Tilburgse Paradox een week lang alle ruimte biedt. Ook de opening van de 11e editie op kerstavond bracht een rijkelijk gevarieerd programma vol muzikale verrassingen. Kenmerkend voor het festival is voorts de gemoedelijke sfeer, mede dankzij 'spreekstalmeester' Peer de Graaf, die de avond weer op geheel eigen hilarische wijze aan elkaar praatte.

De aftrap werd verricht door Combustion Band, een 12-koppig elektrisch versterkt kamerorkest, dat met de power van een popgroep werk van hedendaagse componisten brengt. Zoals 'Horses Of Instruction' van Steve Martland, een wereldmuziekachtig stuk dat zich hortend en stotend voortbewoog rond een repeterend thema. Frank Crijns kon zelf getuige zijn van de uitvoering van zijn werk 'Prospulsion', dat het eclecticisme van Stravinsky combineerde met de spanning van een film noire. Rutger van Leyden dirigeerde vol overgave en passie zijn muzikanten, die met precisie uitermate strakke uitvoeringen ten beste gaven. Een enkele keer knelde het keurslijf waarin de Combustion Band is gegegoten; zo'n momenten deden je onwillekeurig even terugverlangen naar iemand als Ellington, die uitgeschreven arrangementen zo perfect wist te combineren met individuele improvisaties. Maar doorgaans wist dit ensemble te boeien, zeker met het excellente 'Cruel Yet Fair' van de Canadees John Korsrud, een leerling van Louis Andriessen. Een pittig stuk met veel laag en sterk percussiewerk, dat gedreven door gitaar, bas en baritonsax uitmondde in een apotheose, waarin violist Bas Wiegers zich kon uitleven.

Daarna was het de beurt aan het vernieuwde Paul van Kemenade Quintet, dat opende met twee nieuwe composities van de altist. Tijdens het spelen van de nog titelloze opener bedacht Paul dat het maar 'Een Frisse Wind' moest gaan heten, geen slecht idee gezien hetgeen we geboden kregen. Met Jeroen van Vliet op de Fender Rhodes werd na een lyrisch intro geaccelereerd naar een furieus tempo, dat Van Kemenade aangreep voor een langdurige extatische solo, waarna drummer Pieter Bast met een subtiele shuffle de zaak in rustiger vaarwater bracht voor een imponerende trombonesolo van Louk Boudesteijn. Zoveel moodswings en ritmische variaties in één stuk: het kenmerkt Van Kemenade's stijl. Nieuwkomer Wiro Mahieu bewees zich een volledig toegewijd teamspeler; een heel andere bassist dan Eric van der Westen, maar tegelijkertijd iemand die het kwintet nieuwe impulsen kan geven.

Traditiegetrouw spelen met het Quintet op de openingsavond van Paranoia enkele gasten mee. Allereerst maakte de Belgische vocalist David Linx zijn opwachting. Deze man is een sensatie voor het oor, die lichtvoetig en soepel schakelt van hoge naar lage stemregisters, en serene en melancholieke sferen weet te scheppen. Zijn eigen compositie 'Marisa' opende met een fraaie tweespraak tussen David en Paul. Zijn vocalen versmolten tot een extra instrument, dat uitstekend mengde met sax en trombone. De sfeer was melancholiek, dromerig en sereen. Dat de Fransman de kunst van het scatten verstaat, bewees hij in het door Van Kemenade geschreven 'Like A Sfinx, Mr. Linx', waarin hij het publiek betrok met call-and-answer.

Hierna installeerde Ba Cissoko, een 4-koppig gezelschap uit Guinee, zich naast het Quintet op het podium. De kolkende symbiose tussen Europese jazz en West-Afrikaanse koramuziek die volgde, vormde het onbetwiste hoogtepunt van de avond. Het samenspel was uitmuntend, met name in de eerste drie stukken, composities van bandleider Ba in arrangementen van Van Vliet en Mahieu. Met Sekou Kouyaté (foto) bleek het Guineese viertal een fenomeen in huis te hebben. Zijn bijnaam, de Jimi Hendrix van de kora, bleek niet overdreven; hij deed het publiek en de Nederlandse musici op het podium versteld staan met zijn duizelingwekkend snarenspel. Sekou lardeerde zijn razendsnelle, schijnbaar moeiteloos gespeelde licks op de kora met effectief gebruik van de wah-wah. Als toehoorder had je de neiging je stoel aan de kant te gooien en je volledig te laten meevoeren door de intense ritmiek, die werd gecreëerd door de schier onvermoeibare Bast en percussionist/alleskunner Ibrahima Bah. Cissoko maakte veel indruk op de talking drum. De aankondiging van Paul dat er in mei/juni 2004 een Nederlandse tour met deze gasten op stapel staat, zal dan ook niet aan dovemansoren zijn gericht. Uw recensent van dienst spoedt zich in elk geval naar de platenzaak voor de debuut-cd van Ba Cissoko, 'Sabolan', die in Nederland door Munich wordt gedistribueerd.

Klik

(Maarten van de Ven, 28.12.03) - [print] - [naar boven]

(Erno Mijland, 27.12.03) - [print] - [naar boven]

Drummer Don Lamond overleden

Dinsdag 23 december is drummer Don Lamond (geboren 18 augustus 1920) overleden aan de gevolgen van kanker. Lamond, vooral bekend door zijn samenwerking met Woody Herman, werd 83 jaar.

Lamond groeide op in Washington en studeerde aan het Peabody Conservatorium in Philadelphia. Zijn eerste belangrijke jazzervaringen deed hij op in de big bands van Sonny Dunham (1943) en Boyd Raeburn. Lamond begon bij Woody Herman's First Herd in 1945. Tussentijds verliet hij Herman voor twee jaar, een periode waarin hij onder andere met Charlie Parker samenwerkte. Daarna keerde hij terug bij Woody Herman's Second Herd.

In de jaren vijftig en zestig verscheen Lamond regelmatig in de studio om zijn bijdragen te leveren aan werk van onder anderen Stan Getz, Zoot Sims, Johnny Smith, Benny Goodman en Quincy Jones. Eind jaren zestig drumde hij bij George Wein's Newport Festival All-Stars, waarna hij speelde met Red Norvo, Maxine Sullivan en Bucky Pizzarelli. Zijn eigen Big Swing Band leidde hij in de zeventiger jaren. In de tachtiger jaren speelde hij ook in kleinere bezettingen, zoals het kwartet waarin zijn vrouw Terry de vocalen verzorgde.

Met dank aan de All Music Guide

(Erno Mijland, 26.12.03) - [print] - [naar boven]

(Erno Mijland, 25.12.03) - [print] - [naar boven]

Om deze feestdagen toch wat swingend door te komen, kunt u

(Cees van de Ven, 24.12.03) - [print] - [naar boven]

Saxofonist Hans Koller overleden

De Oostenrijkse saxofonist Hans Koller is op maandag 22 december op 82-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van een longontsteking. Koller speelde met bekende jazzmuzikanten als Dizzy Gillespie, Lee Konitz, Zoot Sims en Stan Kenton en componeerde daarnaast zelf muziek.

Op 14-jarige leeftijd begon Koller aan een studie aan het conservatorium in Wenen. In de oorlog werd hij ingelijfd bij de Duitse Wehrmacht. Hij werd gevangen genomen door de Amerikanen en begon een band als krijgsgevangene. Na de oorlog keerde hij terug naar Wenen om daar de Hot Club Vienna op te richten. Vier jaar later verhuisde hij naar Duitsland. Vandaaruit bloeide zijn Europese carričre op. Hij speelde op de Wereldtentoonstelling in Brussel met Benny Goodman en was te zien in Antibes.

Koller was de eerste Europese jazzmuzikant die van het Amerikaanse jazztijdschrift Down Beat de vijfsterren-status kreeg. In 1960 begon Koller een tweede loopbaan als kunstschilder. In de tachtiger jaren stopte hij met de muziek.

(Erno Mijland, 24.12.03) - [print] - [naar boven]

Programma Bimhuis januari 2004: spectaculair en groovy!

Het programma van het Bimhuis van januari ziet er opmerkelijk uit en lijkt meer dan anders gevuld met bands die vooral hard swingen en niet perse heel origineel, vrij of tegendraads hoeven zijn. Naast de gebruikelijke concerten van een serie impro- en freejazztoppers die in wisselende formaties vrijwel elke maand te zien zijn, zijn er een flink aantal mainstream optredens, een paar bijzondere zangers, de nodige Amerikaanse helden, een paar Surinaamse bands en een funk/groove bigband.



De thermostaat van het BIMhuis gaat op tropisch bij de concerten van Frankly Douglas Sunchild (2 januari) en fluitist Ronald Snijders (9 januari, foto). Ook 15 januari zal de zaak op temperatuur raken dankzij Martin Fondse's Groovetroopers. Op hun

(Guus, 23.12.03) - [print] - [naar boven]

(Hans, 19.12.03) - [print] - [naar boven]

(Erno Mijland, 19.12.03) - [print] - [naar boven]

Big Bang Beats! met het Martin Fondse Oktemble

Komende zondag speelt pianist/componist Martin Fondse (foto) met zijn Oktemble in het kader van 'The Big Bang' in de Gigant te Apeldoorn. De aanvang van het concert is 16.00 uur.

Vier grote jazz- en actuele muziekensembles uit Gelderland hebben hun krachten gebundeld in een tournee die hen langs vier vaste podia in Gelderland brengt. Deze gezamenlijke tournee draagt de titel 'The Big Bang'. De deelnemende ensembles zijn Bik Bent Braam, Martin Fondse Oktemble, 'de ereprijs' en de Guus Tangelder Big Band. Tijdens de tournee zal geďmproviseerde jazz afgewisseld worden met hedendaagse, recent gecomponeerde muziek. Tevens worden ook traditionele, gecomponeerde jazzstukken ten gehore gebracht. De tournee brengt de orkesten, een seizoen lang, steeds afzonderlijk langs vier Gelderse podia: Gigant (Apeldoorn), Musis Sacrum (Arnhem), LUX (Nijmegen) en Kunsthuis 13 (Velp).

In het kader van deze Big Bang Tour deed Fondse's Oktemble op zondag 30 november jl. met zijn Oktemble het podium van LUX in Nijmegen op zijn grondvesten daveren met een knallend concert. En dat terwijl de bandleden pas enkele uren voor aanvang in de enigszins gewijzigde personele bezetting konden repeteren. Bovendien kregen ze het merendeel van de te spelen stukken pas op dat moment voor het eerst onder ogen! Een minder getalenteerd gezelschap zou het faalangstzweet spontaan uitbreken, maar daar was in dit geval geen sprake van. Slechts intimi van de band zullen mogelijk wat foutjes of stroeve overgangen hebben ontdekt die middag; voor de meeste aanwezigen was het volop genieten geblazen. Eigenlijk kon dat ook niet anders met nieuwkomers Jaap Le Clercq (

(Maarten van de Ven, 17.12.03) - [print] - [naar boven]

(Hans, 17.12.03) - [print] - [naar boven]

Arno Krijger Trio verzorgt warm kerstconcert ondanks onwillige Hammond

Samen met Stichting Live Jazz Promotions presenteerde stichting Cultuurpassie een kerstconcert in Kadans (Best) op zondag 14 december. Hoewel Arno Krijger vlak voor aanvang de nodige problemen had met opwarmen en opstarten van zijn Hammond orgel (bouwjaar 1963!), waren die precies op tijd opgelost en het instrument gedroeg zich verder voorbeeldig. Het was niet de eerste keer dat Arno zich omringde met deze twee gerenommeerde regionale muzikanten. Dick Onstenk is een gepassioneerd en begenadigd gitarist, die nog steeds zoekt naar muzikale geestverwanten om zijn ambitie een kader te kunnen geven. Met verder nog John Maasakkers op drums waren alle ingrediënten voor een boeiend en sfeervol optreden aanwezig.

Voor de gelegenheid was een programma samengesteld met de nadruk op bekende christmas songs als 'Mary's Boychild', 'Rudolph The Rednosed Reindeer', 'God Rest Ye Merry Gentleman' en 'The Christmas Song', maar ook jazzstandards als 'Days Of Wine And Roses' en 'Stella By Starlight' (als bossa nova gespeeld) kwamen voorbij. Opvallend was het dat deze door en door gekende stukken met verrassende interpretaties en improvisaties toch konden boeien. Met een uitstekend solerende en begeleidende Onstenk en een sensitieve en attente Maasakkers, die momenteel een sterke ontwikkeling doormaakt, sinds hij zich als professioneel en veel gevraagd slagwerker heeft gevestigd.

De absolute muzikale spil, die met smaak en autoriteit leiding gaf en nam, was evenwel Arno Krijger. Met zelfbeheersing bleef hij delicaat zijn B3 bespelen en takteerde het aandachtige publiek op mooi lijnenspel in zijn soli. Onder de gitaarsoli plaatste hij de juiste accenten; hij wist het juiste 'onderklanktapijt' te leggen, waarop het goed soleren is. Met 'Mary's Boychild', in een uitstekend gekozen latin tempo, eindigde het trio de set. Het publiek vroeg en kreeg een toegift en met een groovy 'Back To The Hackensack' van Hammond B3-legende Jimmy Smith werd deze opmaat naar Kerstmis besloten. Beide stichtingen hebben de intentie om in de toekomst vaker samen te werken. Misschien dat ook dit trio daartoe besluit... het zou lonen! Wij houden u op de hoogte.

Klik

(Cees van de Ven, 15.12.03) - [print] - [naar boven]

(Jacques Los, 15.12.03) - [print] - [naar boven]

(Hans, 14.12.03) - [print] - [naar boven]

Trio Verploegen, Verhoeff & Van der Westen tovert rumoerig café om tot intieme luisterkamer

De Eindhovense stichting Live Jazz Promotions had voor haar maandelijkse special in het kader van Jazz at the Crow op vrijdagavond een gedurfd programma neergezet in café Kraaij & Balder. Een percussieloos trio dat gespecialiseerd is in het produceren van betoverende, intieme muziek in een café waarin doorgaans geanimeerde gesprekken plaatsvinden, zeker naarmate de avond vordert en het alcoholpromillage bij de bezoekers stijgt. Maar de riskante zet bleek algauw een verrassende voltreffer. Angelo Verploegen (flügelhorn & trompet), Ed Verhoeff (gitaren) en Eric van der Westen (bas) wisten het aanwezige publiek met hun fraaie melodieën als het ware in een trance te brengen, zodat je op menig moment een speld kon horen vallen.

Het was dan ook moeilijk onaangedaan te blijven bij zoveel muzikale schoonheid. De opening 'Flow', een lyrisch stuk van Van der Westen, zette al meteen de toon. De soli klonken zeer geďnspireerd. Dat het trio het zich niet makkelijk maakte, bewees Verhoeffs 'Three Against Four', dat volop speelde met drie- en vierkwartsmaten. Het gitaargeluid had hier volop body and soul. Maar net als je andermaal een rustige compositie verwachtte, was daar het bossa-achtige 'Just A Little Boy' en het funky 'Wabash IV', een door John Scofield geďnspireerd stuk, dat krachtig werd geopend door Verhoeff, zette Verploegen aan tot een spetterende solo op gedempte trompet. 'The Night And The Daydreamer' is een van mijn favorieten. Rustig ingeleid door de akoestische gitaar van Ed introduceerde Angelo het onweerstaanbare thema en ontpopten zich de pastorale pracht en dromerige sferen, die dit titelstuk van hun cd kenmerken. In 'Lazy Snake', een cover van Dave Holland, riepen de spannende baslijn van Van der Westen en de ruimtelijke, echoënde fusionklanken van Verhoeffs gitaar daadwerkelijk het beeld van een langzaam voortkruipende slang op.

Na de pauze bleef het spelpeil en de variatie hoog, met onder meer het door Erics sprankelende bas aangedreven kwela-achtige 'Keeping The Dream', Angelo's stuwende up-tempo werkje 'Changing Pace' en het aan pianist Brad Mehldau opgedragen 'Brad's Feast'. Tegen de tijd dat het trio aan zijn toepasselijk getitelde coda 'Over' toekwam, waren op al te enthousiaste toon gevoerde gesprekken van cafébezoekers een hinderlijke ruis geworden. Begrijpelijk, vertrouwde Ed Verhoeff me na het concert toe, "het is heel moeilijk om de concentratie vast te houden bij zulke muziek, niet alleen bij het publiek, maar ook bij ons." En terwijl uw recensent in het laatste gedeelte dus soms moeite had zijn aandacht bij de muziek te houden, bleek de muzikale boodschap van het trio niet aan dovemansoren te zijn gericht, getuige het feit dat hun cd's als warme broodjes van de hand gingen. Overigens volkomen terecht.

Klik

(Maarten van de Ven, 14.12.03) - [print] - [naar boven]

Bijzondere programmavormen op de radio worden botweg verboden.

Radio 4 wordt, vrezen wij, op deze manier een saaie, steeds verder vervlakkende muziekzender die zich richt op één publieksgroep. Een zender die een nog steeds groeiende groep van duizenden en nog eens duizenden liefhebbers van specifiek repertoire in de kou zal laten staan.

De publieke omroep heeft de taak en de verantwoordelijkheid om juist ook nieuwe, experimentele, grensverleggende, avant garde-muziek uit te zenden, en alle soorten jazz en wereldmuziek, net als cross-overs en andere nieuwe muzikale vormen. Daar moet, vinden wij, veel ruimte voor blijven in de ether!
Lees ons pamflet op www.bezorgdeomroepmedewerkers.nl of op www.vpro.nl/radio4 met onze argumenten tegen de koers die de Publieke Omroep en een aantal omroepdirecties willen inslaan.
Schrijf of mail om te laten weten hoe u er over denkt.

Elke reactie is welkom!

Met vriendelijke groet,
VPRO Radio 4'

(Hans, 12.12.03) - [print] - [naar boven]

Dakloze straatmuzikanten gaan 'Uit je dak'

Tijdens de landelijke daklozendag morgen in Utrecht presenteren acht dakloze straatmuzikanten uit Nijmegen en omgeving hun cd 'Uit je dak'. Het project is bedoeld om het imago van dak- en thuislozen positief te beďnvloeden. "Bovendien geeft het deze mensen het gevoel dat ze wat waard zijn", zegt Wiro Mahieu (foto), sinds kort contrabassist bij het Paul van Kemenade Quintet. Mahieu is op een van de nummers te horen in een geďmproviseerde baspartij. "Het gaat om een soort disconummer, waarin een zangeres zingt over de problematiek van de dak- en thuislozen." Volgens Mahieu bevat de cd voornamelijk akoestische rock. "Veel akoestische gitaar en mondharmonica."

Aan de cd werkten meer prominenten mee, zoals gitarist Danny Lademacher, die ooit furore maakte in Herman Brood's Wild Romance, en oud-Grote Prijs van Nederland-winnaar Ernesto. De cd 'Uit je dak' is te bestellen door 10 euro over te maken op gironummer 9558388 t.n.v. Stichting Partis in Nijmegen.

Foto: George van Deijl

(Erno Mijland, 12.12.03) - [print] - [naar boven]

Uitverkochte concerten

Twee weken geleden verscheen hier een lijstje met optredens in de eerste maanden van 2004 die waarschijnlijk lang van tevoren uitverkocht zijn. Dat stukje schreef ik na tevergeefs te hebben geprobeerd een kaartje te kopen voor Lizz Wright in het BIM-huis en Rickie Lee Jones in de Melkweg. Die optredens zijn hier dus ook niet aangekondigd, dat zou slechts teleurstellingen veroorzaken. De landelijke media zitten daar minder over in: een dag voor het concert van Rickie Lee Jones schreven alle kranten en tijdschriften erover, zonder erbij te zetten dat het uitverkocht was. Zijn journalisten te lui om de beschikbaarheid van kaarten even na te gaan, of zouden ze thuis zitten te gniffelen om het domme volk dat bij het lezen van hun artikeltje voor niets kaartjes gaat proberen te kopen? De moraal van dit verhaal tot dusverre: in de strijd om concertkaartjes is het ieder voor zich, dus hou programmeringen goed in de gaten!

Lees ook de nieuwste aflevering van onze serie 'Op het randje' over Rickie Lee Jones.

(Guus, 12.12.03) - [print] - [naar boven]

Muzikantenhuwelijk: Elvis Costello trouwt met Diana Krall

In het huis van Elton John in het Engelse Surrey gaven afgelopen zaterdag Elvis Costello en Diana Krall (foto) elkaar in besloten kring het ja-woord. Alleen familieleden en goede vrienden als Paul McCartney waren tijdens de ceremonie aanwezig. De 49-jarige Britse musicus en de 39-jarige Amerikaanse jazz-zangeres/pianiste resideren in New York. Costello bracht dit jaar het album 'North' uit, waarop hij wordt bijgestaan door jazzicoon Lee Konitz, Mingus Big Band, The Jazz Pessengers en het Brodsky Quartet. Of dit album mede onder invloed danwel door inspiratie van Krall is ontstaan, is vooralsnog anyone's guess...

(Cees van de Ven, 11.12.03) - [print] - [naar boven]

Gino Vanelli en Metropole Orkest op 30 januari in Amsterdam

Zanger Gino Vanelli (foto) treedt vrijdag 30 januari met het Metropole Orkest op in de Pepsi Stage Amsterdam. De aanvang is 20.00 uur.

De uit Canada afkomstige Gino Vanelli maakte in 1974 op 21-jarige leeftijd zijn entree in de internationale muziekscene met het uitbrengen van 'Powerful People', met daarop de hit 'People Gotta Move'. Dit album vormde het begin van een reeks platen waarbij pop, rock, jazz, soul en funk met elkaar vermengd werden. In 1979 bereikte Vannelli een nummer 1 notering in de Billboard Pop Charts met de tijdloze popklassieker 'I Just Wanna Stop' van het album 'Brother To Brother'. In Nederland werd de zanger vooral bekend door zijn hits 'Hurts To Be In Love' (1985) en 'Wild Horses' (1987). In het midden van de jaren '90 putte Vanelli inspiratie uit de jazz, hetgeen resulteerde in twee Verve-albums; 'Yonder Tree' en 'Slow Love'. Onlangs verscheen zijn meest recente cd, het klassiek getinte 'Canto', dat met een volledig symfonieorkest is opgenomen.

Vorig jaar trad de zanger tijdens het North Sea Jazz Festival op met het Metropole Orkest. Veel van zijn hits werden toen opnieuw voor orkest gearrangeerd. Het optreden van Gino Vanelli met het Metropole Orkest in de Pepsi Stage wordt mede mogelijk gemaakt door de NPS, die tevens radio-opnamen zal maken.

De kaartverkoop via Ticket Service begint aanstaande zaterdag om 10.00 uur bij onder meer de grotere postkantoren, VVV's en GWK's.

(Hans, 10.12.03) - [print] - [naar boven]

Tobias Delius wint Boy Edgar Prijs 2003

Saxofonist/klarinettist Tobias Delius krijgt de VPRO/Boy Edgarprijs 2003, de belangrijkste prijs voor jazzmuzikanten in Nederland. De prijs bestaat uit een geldbedrag van 12.500 euro en een kunstwerk van Jan Wolkers. Vorig jaar ging de prijs naar Tony Overwater. De VPRO/Boy Edgar Prijs 2003 wordt woensdag 11 februari 2004 uitgereikt tijdens een feestelijk programma in het Bimhuis te Amsterdam.

Uit het juryrapport: 'De jury heeft grote waardering voor Delius' eigenzinnige hantering van de jazztraditie die niet alleen tot uiting komt in een eigen geluid, waarin oude heldentenoren op de achtergrond meespelen, maar ook in zijn muzikale aanpak waarbij groepsprocessen van doorslaggevende betekenis zijn. De jury bewondert de grote wendbaarheid van deze musicus in steeds wisselende muzikale samenstellingen, zonder dat daarbij zijn eigen identiteit verloren gaat. Zijn muzikale denken is als een huis waarvan alle ramen tegen elkaar openstaan.'

De jury bestond uit Hans Mantel (presentator NPS jazz en muziekrecensent voor De Telegraaf), Bernlef (schrijver), Marcel Roelofs (programmeur Grand Theatre Groningen, Zomer Jazz Fiets Tour en Les Trois Jours), Amanda Kuyper (muziekjournalist voor o.a. HP/De Tijd) en Geert van Itallie (adjunct-directeur Paradiso).

De toekenning van de VPRO/Boy Edgar Prijs 2003 vindt plaats onder auspiciën van de VPRO en De Nederlandse Jazzdienst.

Onze redacteur Maarten van de Ven had eerder dit jaar een interview met Tobias Delius.

Foto: Cees van de Ven

(Erno Mijland, 8.12.03) - [print] - [naar boven]

Omroepbezuinigingen bedreigen jazzprogrammering

De Concertzender en Radio 4 liggen onder vuur in de bezuinigingsoperatie van de publieke omroep. Dit meldde de Volkskrant zaterdag 6 december jl.

De Concertzender zou moeten verdwijnen of zich meer moeten richten op jongeren en allochtonen. Met een eventuele opheffing van de Concertzender zou een substantieel deel van de jazzprogrammering van de Nederlandse radio verdwijnen.

Radio 4 moet meer luisteraars gaan trekken met toegankelijkere programma's. Dit zou kunnen betekenen dat de volledige jazzprogrammering naar half elf en later verschuift. Bovendien zou de nadruk moeten komen te liggen 'op swingende jazz-soorten', waarmee de ruimte voor geďmproviseerde muziek ('piep-knarmuziek', zoals Andries Knevel het in het artikel noemt) weer verder dreigt te worden ingeperkt.

(Hans, 7.12.03) - [print] - [naar boven]

Trio Verploegen, Verhoeff en Van der Westen bij Kraaij & Balder

In het kader van Jazz at the Crow treedt op vrijdag 12 december het trio Angelo Verploegen, Ed Verhoeff en Eric van der Westen vanaf 21.30 uur op in café Kraaij & Balder, Strijpsestraat 79 te Eindhoven.

Jarenlang pakte trompettist Angelo Verploegen stevig uit in bands als The Houdini's en Corrie & de Grote Brokken. De behoefte groeide echter om ook weer eens in kleine bezetting te spelen en een intiemere klank te kunnen laten horen op de flügelhorn. Vandaar de oprichting van dit drumloze trio met gitarist Ed Verhoeff en bassist Eric van der Westen. Ze brengen grotendeels eigen repertoire, met de nadruk op jazzachtige ballads. Een avond met luister/fluistermuziek dus.

Het trio trad onder meer met succes op in het Bimhuis in Amsterdam en Paradox in Tilburg.

Tekst: Ton Suasso

(Cees van de Ven, 5.12.03) - [print] - [naar boven]

Elvis Costello opent North Sea Jazz Festival 2005

Singer/songwriter Elvis Costello (op de foto met Diana Krall) opent volgend jaar met het Metropole Orkest de 29e editie van het North Sea Jazz Festival tijdens het Buhrmann Midsummer Jazz Gala*. Het concert geeft een overzicht van een groot aantal projecten waaraan Elvis Costello de afgelopen jaren heeft meegewerkt, waaronder het klassiek getinte 'The Juliet Letters', het Burt Bacharach-programma, repertoire van de Mingus Big Band en natuurlijk zijn onlangs verschenen album 'North'.

Elvis Costello treedt op met het Metropole Orkest (o.l.v. Vince Mendoza) in uiteenlopende bezettingen, variërend van solo piano tot bigband, strijkkwartet en volledig orkest. Hij wordt hierbij bijgestaan door pianist Steve Nieve, die in de jaren '70 al deel uitmaakte van Costello's begeleidingsband The Attractions en sindsdien niet meer van zijn zijde is geweken. Dit concert is het resultaat van een langgekoesterde wens van zowel Costello als het Metropole Orkest om eens gezamenlijk een project tot stand te brengen.

* Het Midsummer Jazz Gala gaat vanaf volgend jaar een langdurige samenwerking aan met de Nederlandse multinational Buhrmann NV. Buhrmann adopteert het evenement tot en met 2008.

(Hans, 3.12.03) - [print] - [naar boven]

Jazzpianist Jamie Cullum ontvangt Brits platina

Pianist, vocalist Jamie Cullum heeft als eerste Britse jazzmusicus een platina plaat ontvangen. Hij krijgt deze voor 300.000 verkochte exemplaren van zijn album 'Twentysomething'. Deze oplage haalde het album in ruim een maand tijd. Cullum (24) speelt jazzstandards, maar ook songs van Nirvana en Radiohead.

Tot nu toe was saxofonist Courtney Pine de 'best verkochte' Britse jazzmusicus. Hij kreeg ooit een zilveren plaat voor een verkoop van meer dan 60.000 albums.

(Hans, 3.12.03) - [print] - [naar boven]

Concerten die snel zullen zijn uitverkocht in 2004

Als u, net zoals ik, graag naar concerten gaat waar andere mensen ook graag naartoe gaan, sta je nogal eens voor uitverkochte zalen. Op tijd kaarten reserveren is dus het devies. Als speciale service voor de trouwe lezers van deze website volgt hier een lijstje van jazzconcerten waar je 2 weken van tevoren vast geen kaartjes meer voor kunt krijgen:

6 mei 2004: Sonny Rollins in het Concertgebouw, Groningen

(Guus, 3.12.03) - [print] - [naar boven]

Eigenzinnig IKKI verrast bij Jazzpower

Maandagavond 1 december 2003 werd het podium van café Wilhelmina in Eindhoven beklommen door een twaalfkoppige big band, waarvan de gemiddelde leeftijd ongeveer 25 jaar zal zijn. Een internationaal gezelschap van musici uit Zweden, Korea, Oostenrijk en een enkele Nederlander, die nog studeren of al afgestudeerd zijn aan het conservatorium in Amsterdam.

De band staat onder leiding van de Japanner Matsumoto 'Santi' Kazushi (foto). Van zijn hand waren ook de meeste, eigenzinnige arrangementen van jazzstandards, Japanse originals en obscuur werk. Verfrissend was de keuze van het repertoire. Het orkest herbergt goede solisten en heeft een hoog speelpleziergehalte.

Santi Kazushi houdt de zaak goed in de hand en heeft een 'prettig gestoorde' autoriteit. IKKI heeft genoeg in huis om zich in de toekomst prominent te positioneren, zeker als men zich nog wat meer gelegen laat liggen aan de verzorging van stemming en strakker ensemblespel. Maar dit alles deed geen afbreuk aan het feit dat dit ingelaste concert een luisterfeestje was, waarbij de jeugdige overmoed absoluut niet storend was.

IKKI betekent: oproer, tumult, ongeregeldheden. En zo klonk het ook, in de goede zin van het woord!

Bekijk hier de foto's van het optreden.

Foto: Cees van de Ven

(Cees van de Ven, 2.12.03) - [print] - [naar boven]

Michael Varekamp & Friends concerteren 14 december in Steenwijk

Stichting MusicArte presenteert op zondag 14 december een concert van Michael Varekamp & Friends. Het optreden begint om 15.30 uur en vindt plaats in Pig's Nose in Steenwijk (Doelenstraat 14).

Trompettist en zanger Michael Varekamp studeerde cum laude af aan het Haagse conservatorium. Hij speelt sinds 1978 professioneel en trad voor het eerst op tijdens het North Sea Jazz Festival. In 1995 vertegenwoordigde hij Nederland in Israël tijdens een internationale meeting. Varekamp is jarenlang lid geweest van de Fra Fra Band waarvoor hij componeerde en waarmee hij een aantal cd's maakte en concerten gaf in onder andere Duitsland, Cuba en Zuid-Afrika. Ook speelde hij in de loop der jaren met onder meer Benny Carter, Cor Bakker en Joke Bruys. Gedurende vijf jaar was hij de trompettist van de Dutch Swing College Band. Vanaf 1996 tot en met 2002 presenteerde hij wekelijks zijn eigen live radioprogramma op Radio West samen met Hans Dijkstal, waarbij zij tal van nationale en internationale gasten uitnodigde. Michael Varekamp is leider van zijn eigen band Trumpet Summit.

De 'Friends' bestaan 14 december uit contrabassist Harry Emmery, pianist Hans Jansen en drummer Ton op 't Hof. Het repertoire omvat bekende songs van onder andere Louis Armstrong.

(Hans, 1.12.03) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Blijf op de hoogte via de

Meer draai om je oren:

Zoek in deze website:

web deze website

Redactieadres
Cees van de Ven
Boonskuilstraat 19 B2
3910 Neerpelt
België
T (0032) 11 74 71 80
M redactie@draaiomjeoren.com

Extra & exclusief

www.flickr.com cees van de ven's North Sea Jazz 2008 photoset

Nieuws, tips, suggesties, meewerken? Mail naar de redactie.


Wie zijn er online?