Adembenemende reis door Spanje
Het Concierto de Aranjuez van Rodrigo is een van die uitgekauwde orkeststukken die je op klassieke radiostations of verzamel-cd's te pas en te onpas tegenkomt. Het stuk kreeg echter haar vermogen terug om kippenvel te bezorgen in een verrassend frisse interpretatie, waarin flamenco, jazz en klassiek elkaar ontmoetten. Dat gebeurde tijdens een concert op woensdag 5 november in het Muziekcentrum in Eindhoven.
Flamencogitarist Eric Vaarzon Morel, jazztrompettist Eric Vloeimans en het Greco strijkkwartet namen hun publiek mee in een soms adembenemende, muzikale reis door Spanje, onder de titel 'Miles of sketches of Spain'. Naast de twee delen uit het stuk van Rodrigo speelde het zestal ook werk van Ravel en Debussy en eigen composities van Vaarzon Morel en Vloeimans. Het werd een avondje aangename kamermuziek met spannende improvisaties en verwijzingen naar zigeunermuziek en de Moorse geschiedenis van Spanje. De drie culturen voedden elkaar, stootten elkaar soms af, maar kwamen telkens weer in harmonie bij elkaar.
Vloeimans en Vaarzon Morel zijn muzikanten die niet alleen alles uit hun instrument weten te halen, maar er ook veel instoppen. Beiden laten veel emotie doorklinken in hun spel. Vaarzon Morel, ooit leerling van Paco Pena, tokkelde en tikte, ging razendsnel over zijn snaren en bracht die typische dynamiek van de flamenco in zijn spel, waarin hij subtiele romantiek en flamboyante uitbundigheid met schijnbaar groot gemak afwisselde.
Vloeimans verbaast telkens weer met het fluweelzachte geluid dat hij uit het harde koper weet te krijgen. In zijn eerste solo van de avond klonk zijn instrument zelfs als een Arabische fluit. De trompettist kan ook vlammen. Dat werkte in deze bezetting niet altijd even goed. Vloeimans blies in de pieken zijn medemuzikanten 'omver', waarbij hij los kwam uit het hechte samenspel.
Het Grecokwartet plooide zich stijlvol om het geluid van de twee solisten. Het viertal legde ritmische bedjes onder de solo's of accentueerde de melodielijnen met uitgebalanceerde klanken.
De muzikale vriendschap van Vaarzon Morel en Vloeimans gaf de avond nog een extra dimensie. De twee muzikanten gaven elkaar steevast een hand na elke geslaagde improvisatie, zoals je iemand die net terug is van een lange reis alvast door het treinraampje de hand schudt.
Deze recensie verscheen op 7 november in verkorte vorm in het Eindhovens Dagblad(Erno Mijland, 8.11.03) - [print]
- [naar boven]
Samenwerking JazzFlits en Draai om je oren
Het tijdschrift JazzFlits en weblog Draai om je oren gaan samenwerken. JazzFlits is een nieuw magazine dat verspreid wordt als Word-document. Het bevat veel nieuws over jazz, een actueel overzicht van wat er in de media staat te gebeuren op jazzgebied en een chart.
De samenwerking tussen de twee jazzmedia houdt onder andere in dat oprichter Hans van Eeden korte berichtjes uit zijn magazine gaat publiceren op Draai om je oren als voorproefjes op de aanstaande uitgave. Ook de distributie van het magazine loopt voortaan via Draai om je oren. De nieuwsbrieven van de twee websites worden daartoe in elkaar geschoven. Bij elke nieuwe editie van JazzFlits krijgen leden een e-mail met de actuele inhoud en een overzicht van nieuwe items op Draai om je oren.
Het meest recente nummer, maar ook het archief met eerdere edities vind je hier.
(Erno Mijland, 8.11.03) - [print]
- [naar boven]
Een feest voor liefhebbers van avontuurlijke, hedendaagse big band-muziek!
Dat was het bij de Contraband van Willem van Manen (foto) op 3 november in café Wilhelmina in Eindhoven. Het was het tweede concert van een tournee die doorloopt in 2004. Van Manen maakte duidelijk dat het een afscheidstournee betreft, omdat deze band volgend jaar zal ophouden te bestaan. Erg jammer, want de Contraband is een uitstekende eigentijdse big band, met prima solisten en sectiemuzikanten en speelt een uniek en tailormade repertoire.
Van meet af aan had men er zin in. De toon werd meteen gezet met de opener, 'Klinte' van Frans Vermeerssen. Compacte collectieven en een goed geoliede ritmesectie, waarin de immer gedreven en vakkundige Wim Kegel meteen al bewees dat hij niet alleen een voortreffelijke comboslagwerker is, maar een complete drummer voor wie het toch specifieke big band-idioom geen enkel geheim heeft. 'Droom', een compositie van trombonist-leider Willem van Manen, is echte programmamuziek. De luisteraar werd als het ware meegevoerd in een aangename droom, die gaandeweg overging in een nachtmerrie, met paniek en chaos alom, maar uiteindelijk volledig tot rust kwam met een harmonieus einde. Vermeerssens 'Wetterwille' riep bij mij reminiscenties op aan Dvorak. 'Rabuto' van Van Manen is een verdraaiing van het woord rubato, wat staat voor 'een gloedvolle voordracht, waarbij men minder let op de tijdmaat'. Hoe toepasselijk. Het stuk begon met een wat ongelijke inzet, iets wat nog op enkele andere momenten in het concert het geval was. Verklaarbaar, omdat men geen gebruik maakt van een dirigent en het pas het tweede optreden betrof. De exactheid zal gaandeweg de tournee zeker verbeteren.
De verschillende secties hebben een fraaie totaalklank: compact in de saxen, sonoor in de trombonesectie en stralende trompetten. Toon de Gouw op trompet maakte veel indruk met zijn cooking chorus in 'Contrast'. Het Duitse plaatsje Herne is de woonplaats van rietblazer Eckard Koltermann. Van Manens gelijknamige compositie was dan ook opgedragen aan Koltermann, die hierin basklarinet speelde. Na een unisono opening van basklarinet en contrabas kwam het stuk op gang, duister en met donkere Wagneriaanse klanktinten. Ik kan me voorstellen dat dit ook uitstekende muziek zou zijn voor een moderne choreografie. Exemplarisch voor het componeer- en arrangeertalent van Willem van Manen. Ook nu de Contraband zal ophouden te bestaan, mag men hopen dat hij zich verder zal blijven manifesteren als componist/arrangeur.
'O.J. Muziek', een compositie vol met stijlverwijzingen en -citaten, werd op verzoek van de Contraband geschreven door pianist Guus Janssen. Deze ging als kleine jongen vaak bij oom Jan (O.J.) op bezoek, en die draaide dan op zijn koffergrammofoon 78 toeren-platen met leuke swingmuziek uit de jaren dertig en veertig, zoals Benny Goodman, Glenn Miller en de gebroeders Dorsey. Het voortreffelijke concert werd besloten met 'Outline'. Het stuk begon als een shuffle en kende een aantal geraffineerde metrumverschuivingen en een muzikale dialoog tussen trombone en altsax. De trompettisten, met hun vrije improvisaties, werden tot de orde geroepen door de saxsectie. Dit stuk ademde het sfeertje van 'keten in de klas', waarbij onmiddelijk als de meester binnenkomt de klas zich weer gedraagt alsof er niets gebeurd is.
We zullen de Contraband node missen!
Voor alle liefhebbers van spannende hedendaagse big band-muziek die de Contraband voor de laatste keer live willen meemaken volgt hier de link naar de concertagenda. Het loont de moeite!
Foto: Cees van de Ven
(Cees van de Ven, 7.11.03) - [print]
- [naar boven]
Jazzuitzendingen op de Concertzender
Op dinsdag 18 november om 20 uur live-opnamen van het dampende Jazz at the Crow-concert dat het Arno Krijger Trio op 17 mei 2003 gaf in het Eindhovense café Kraaij & Balder. Met naast Krijger op het Hammond B3-orgel gitarist Dick Onstenk en drummer John Maasakkers.
Exact een week later volgt het optreden dat de talentrijke Amerikaanse bassist Ben Allison tijdens het afgelopen North Sea Jazz Festival gaf met zijn 'Peace Pipe'-kwintet, waarin een prominente rol is weggelegd voor koraspeler Balla Tounkara.
Voor meer informatie klik hier.
(Cees van de Ven, 3.11.03) - [print]
- [naar boven]
Lees verder in het archief...
)
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
