Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Carlos Bica & Azul - 'Look What They've Done To My Song' (ENJA, 2002) *****

De Portugese bassist/componist Carlos Bica, Berliner gitarist Frank Möbus en de Amerikaanse drummer Jim Black hebben met dit derde album onder de groepsnaam Carlos Bica & Azul een juweeltje afgeleverd. Relaxt en gemakkelijk in het gehoor liggend, maar toch met spannende elementen, traditie en vernieuwing in perfecte balans, anders dan al het andere door de multiculturele mix van muzikanten en invloeden...

Uitgangspunt op het album is een moderne jazzvariant zoals die ook gebezigd wordt door artiesten als Ben Allison. Het trio verwerkt daarbij ook rockinvloeden: met deze bezetting ligt dat voor de hand. De muziek wordt vooral gedragen door het typische geluid van Möbus: met een licht tremolo en voortdurend spelend met het volumepedaal zingt zijn helder klinkende elektrische gitaar de soms dromerige melodielijnen. Bas en drums vormen een zacht, licht prikkelend bedje.

De keuze van de titelsong is ironie in optima forma: alsof folkzangeres Melanie ooit had kunnen voorzien dat drie creatieve jazzmusici met haar liedje aan de haal zouden gaan. Bica liet zich voor de andere composities inspireren door onder andere de traditionele muziek van zijn vaderland. Een perfecte opstapplaat voor beginnende jazzluisteraars, niet te versmaden voor de fijnproevers.

Möbus treedt komende maandag (6 oktober) op in café Wilhelmina in Eindhoven met de band Der Rote Bereich.

(Erno Mijland, 30.9.03) - [print] - [naar boven]

In 'Vliegers vangen' (uitgeverij Bruna) citeert Frans de Clercq een middelbare school-leerling die wel eens even zal uitleggen wat jazz is: "Oorspronkelijk een soort negermuziek, die ontstaan is door het onderdrukken van de negers. Het is dan ook min of meer droevige muziek. Later is het temperament van de negers er nog bijgekomen en uit dat geheel ontstond de jazz."

(Erno Mijland, 30.9.03) - [print] - [naar boven]

Intrigerend Achim Kaufmann Quartet opent jazzseizoen bij Paradox

Dat de muzikale relevantie van jazz vaak omgekeerd evenredig is met de publieke belangstelling voor deze improvisatiemuziek, werd eens temeer bewezen door het concert van het Achim Kaufmann Quartet afgelopen vrijdagavond in de Tilburgse jazzclub Paradox. Gelukkig trokken pianist/bandleider Achim Kaufmann, rietblazer Michael Moore, bassist Dieter Manderscheid en drummer Bill Elgart (speciale gast tijdens een korte Nederlandse tour) zich maar weinig aan van de teleurstellende opkomst. Het concert, waarvoor Kaufmann en Moore de composities leverden, bood twee afwisselende en boeiende sets.

Allereerst was daar pianist Kaufmann zelf verantwoordelijk voor: hij bood de anderen alle gelegenheid hun muzikale zegje te doen. En daar maakte met name de ritmesectie dankbaar gebruik van; basspel en drumwerk vulden elkaar met een welhaast telepathische vanzelfsprekendheid aan, alsof de thuislanden van beide heren nooit door een oceaan gescheiden waren geweest. Het warme, alomtegenwoordige basgeluid van Duitser Manderscheid vormde de verbindingsschakel van het kwartet. Daaroverheen goot drummer Elgart uit Massachusetts, leerling van drumlegende Alan Dawson, zijn volstrekt eigenzinnig ritmisch brouwsel. Met brushes, mallets en vingertoppen gebruikte hij het klankpalet van zijn drumstel om een constant borrelende, sprankelende onderstroom te creëren, met hier en daar een 'bommetje'. Maar ja, zoiets mag je verwachten van een man die heeft gespeeld met creatieve mensen als Roswell Rudd, Sam Rivers en het toenmalige 'jazz-echtpaar' Paul en Carla Bley. Het was voor Michael Moore, met zijn typische lyriek en melodieuze ingevingen, dus weer heerlijk soleren deze avond, afwisselend op altsax, klarinet en basklarinet. En Kaufmann? Hij was de facilitator, die met zijn fijne toucher op de juiste momenten intervenieerde, afwisselend sober en ingetogen, dan weer met expressieve vingervlugheid.

De gespeelde stukken bewogen zich in een spanningsveld van verschillende sferen. Dromerig en bezwerend in 'The Claw', met een latin-feel in 'Langrage', ruimtelijk en introspectief in 'Sphericals', energiek en gedreven in 'Z’es', gedragen in 'Trokaan V'. Ondanks de vrije aanpak schoot de zaak nergens door; het bleef veelzijdig, interessant en overzichtelijk. Een mooi begin van een nieuw seizoen Paradox!

Lees hier een interview met Achim Kaufmann, waarin hij zijn gedachten uiteenzet over jazz en componeren. Of bekijk de foto's van dit concert.

(Maarten van de Ven, 26.9.03) - [print] - [naar boven]

Als jong ventje was ik al gek op dat ene nummer dat mijn vader zo graag draaide: 'Take Five' van Dave Brubeck met dat heerlijk losse drumwerk en het warme saxgeluid. Jaren later herontdekte ik het en was het mede de aanleiding om me in de jazzmuziek te gaan oriënteren. Brubeck speelt nog altijd. Vorig jaar deed hij een eenmalig concert in Nederland in de Hoornse schouwburg 'Het Park' voor een publiek van zevenhonderd jazzliefhebbers. En ook dit jaar wil Brubeck naar Nederland komen, om precies te zijn weer naar 'that little theatre near Amsterdam'. Op zaterdag 1 november speelt hij er. Je moet er wel bijna vijftig euro voor neertellen. Meer informatie.

(Erno Mijland, 26.9.03) - [print] - [naar boven]

Special concerts seizoen 2003-2004

Alle concerten vinden plaats in café Kraaij & Balder te Eindhoven, aanvang 21.30 uur.

Vrijdag 10 oktober 2003
Trio Billy Hart/James Scholfield/Arno Krijger

Arno Krijger, James Scholfield, Billy Hart

Arno Krijger, James Scholfield, Billy Hart

In het kader van Jazz at the Crow speelt op vrijdag 10 oktober a.s. het Trio Billy Hart/James Scholfield/Arno Krijger in Café Kraaij en Balder, Strijpsestraat 79 te Eindhoven. De toegang is gratis.
Billy Hart is een veelzijdige drummer, die in heel veel verschillende muzikale omgevingen als sideman heeft opgetreden. Hij is een creatieve speler die zich het meest op zijn gemak voelt in moderne jazz. Hij werkte met Buck Hill en Shirley Horn, de Montgomery Brothers, Jimmy Smith en Wes Montgomery. Verder was hij lid van Herbie Hancocks vernieuwende sextet en speelde hij geregeld met McCoy Tyner en Stan Getz.
James Scholfield wordt gezien als een van de meest toonaangevende gitaristen van Zuid-Afrika. Hij werkte o.a. met Winston Mankunku, Dave O’Higgins, Jack van Poll, Hein van der Geyn, Efrain Torro, Stacy Rowles, Denise Jannah. Hij studeerde klassiek gitaar aan de universiteit van Kaapstad en jazzgitaar aan de universiteit van Graz in Oostenrijk.
Arno Krijger is een van de weinige organisten in Nederland die zich het jazzidioom eigen heeft weten te maken, en daarbij de baslijnen met de voet speelt. Hij studeerde aan het conservatorium in Tilburg. Met o.a. Jarmo Hoogendijk en Ben van den Dungen is hij het Unity-project aangegaan, en vorig jaar werd hij uitgenodigd door de Carnegie Hall in New York om daar te komen spelen met zijn kwintet.
Het trio gaat op 12 oktober a.s. de studio in voor Challenge Records.

Bron: Ton Suasso

Vrijdag 14 november 2003
Gitaar Gala

Gitaar: Maarten van der Grinten, Martijn van Iterson, Ed Verhoeff
Contrabas: Marius Beets
Drums: Marcel Serierse

Vrijdag 12 december 2003
Verploegen/Verhoeff/Van der Westen

Trompet/Flügelhorn: Angelo Verploegen
Gitaar: Ed Verhoeff
Contrabas: Eric van der Westen

Vrijdag 9 januari 2004
Saskia Laroo Quartet

Trompet: Saskia Laroo
Line up to be announced

Vrijdag 13 februari 2004
Rembrand Frerichs Quartet

Tenorsax: Sjoerd Dijkhuizen
Piano: Rembrand Frerichs
Contrabas: Uli Glaszmann
Drums: Ben Schröder

Vrijdag 12 maart 2004
Ben Sluijs & Erik Vermeulen

Erik Vermeulen & Ben Sluijs

Altsax: Ben Sluijs
Piano: Erik Vermeulen
Gitaar: Herbie Guldenaar

(Cees van de Ven, 26.9.03) - [print] - [naar boven]

DVD: Charles Mingus - 'Triumph Of The Underdog' (Shanachie, 1997)

In nauwe samenwerking met Sue Mingus maakte Don McGlynn in 1997 dit aangrijpende portret van één van de meest markante jazzpersoonlijkheden ooit: componist/bassist Charles Mingus. Door middel van historische fragmenten van Mingus (in concert en aan het woord) en interviews met een scala aan muzikanten die met hem te maken hebben gehad, weet McGlynn een trefzeker beeld neer te zetten van een eigenzinnig muzikant, die zich in zijn leven zo vaak miskend voelde door critici en 'het establishment'.

Geïnspireerd door zijn grote voorbeeld Duke Ellington schreef Charles Mingus tijdens zijn leven (1922-1979) een schat aan composities, waarvan vele inmiddels echte jazz-standards zijn geworden, zoals 'Better Get Hit In Your Soul' en 'Goodbye Porkpie Hat'. Mingus zelf prefereerde trouwens de term 'black music' boven 'jazz'. Zijn stijlkenmerken zijn afwisseling, een niet aflatende drive, veelgelaagde arrangementen, vocale aan-sporingen en howls tijdens de uitvoeringen en een vaak diepe melancholie in zijn ballads. Politieke stellingnames schuwde hij daarbij niet; een titel als 'Free Cellblock F, 'Tis Nazi U.S.A.' spreekt wat dat betreft boekdelen.

Makkelijk maakte hij het zijn medemuzikanten daarbij geenszins; zo sloeg hij trombonist Jimmy Knepper eens de voortanden uit de mond toen deze weigerde om bladmuziek voor hem uit te schrijven. Maar naast een geestdriftige perfectionist kon hij ook "sweet like a baby" zijn. Daarvan getuigen ook de herinneringen van zijn ex-vrouwen Sue en Celia, die - opvallend harmonieus - samen liefdevol terugdenken aan de bassist.

De film gaat ook uitgebreid in op het beoogde opus magnum van Charles Mingus: in 1962 poogde hij in de New Yorkse Town Hall met een groot orkest vol jazzalumni (waaronder Eric Dolphy, Zoot Sims en Pepper Adams) een zeer uitgebreide en pretentieuze suite neer te zetten. Door een haastige en slordige voorbereiding mondde dit echter uit in een fiasco, iets wat hem zeer aangreep. Gelukkig nam arrangeur/dirigent Gunther Schuller na zijn dood de handschoen op en kwam het frappante werk 'Epitaph' in 1989 alsnog naar buiten. Fragmenten van een concertuitvoering wijzen inderdaad op een ambitieuze, maar daarom niet minder interessante tour de force: een ongehoorde symbiose tussen modern klassiek, roots en jazzmuziek, qua impact vergelijkbaar met werken als 'Le Sacre Du Printemps' van Stravinsky.

Kortom, een interessante jazz-dvd. Helaas geen extra features, maar goed, een mens kan niet alles hebben.

(Maarten van de Ven, 22.9.03) - [print] - [naar boven]

TryTone, een samenwerkingsverband van een aantal jonge Amsterdamse muzikanten, organiseert van 15 t/m 19 oktober het vijfde European TryTone Jazz Festival. In Amsterdam, Rotterdam en Tilburg biedt het festival een selectie van eigentijdse Europese geïmproviseerde muziek, met groepen als Ninsk, Man Bites Dog en Olthuis & Veenendaal. Ook gitarist Andreas Willers' BLUeCOllar speelt op het festival. Voor meer informatie zie www.trytone.org.

(Erno Mijland, 21.9.03) - [print] - [naar boven]

Het Corneille/Roelofs Trio presenteert op maandag 29 september haar nieuwe cd 'And That's Why'. Dat gebeurt in theater Lexor in Heerlen. Voorproefjes van de muziek op de cd waren op North Sea Jazz al te horen. En Cees Schrama (TROS Sesjun) is alvast enthousiast: 'The sheer pleasure of discovering new attitudes, harmonic and rhythmic cross-breedings makes you wonder where will this all end.' De band doet de komende maanden een tour langs verschillende podia in Nederland en Duitsland.

(Erno Mijland, 21.9.03) - [print] - [naar boven]

Marc-André Hamelin - 'The People United Will Never Be Defeated!' (Hypérion, 1999)

'El pueblo unido jamás será vencido', oftwel 'The People United Will Never Be Defeated!... het klinkt als een rood-revolutionaire slogan. De werkelijkheid - het is een Chileens protestlied - komt in de buurt. De Amerikaanse hedendaagse klassieke componist Frederic Rzewski (geboren in 1938) schreef een stuk voor piano dat 36 variaties op het thema van dit lied herbergt. De Canadese pianist Marc-André Hamelin zette het voor Hyperion in 1999 op cd. Tot zover de feiten, want er is iets belangrijkers te melden. Met name voor luisteraars die het begrip jazz vooral beschouwen als synoniem voor een zoektocht naar nieuwe, andere muziek. Hamelins uitvoering is een fantastische, ruim 57 meeslepende minuten durende reis, waarin de vernieuwing en de geschiedenis elkaar voortdurend tegenkomen.

Het stuk begint met het thema, bijna drammerig eenvoudig neergezet. Daarna voert de pianist je mee langs een duizelingwekkende reeks grotesk klassieke, Satie-aanse, experimentele, ingetogen of subtiele variaties met als enige houvast het thema. Boeiend als de 'Stijloefeningen' van Raymond Queneau, energie gevend dankzij het hoge de-schouders-eronder-gevoel. Vol plaagstootjes ook, zoals in de momenten dat Hamelin de melodie meefluit. Alsof hij wil zeggen: 'Ha! De komende weken loop jij met dit themaatje in je hoofd.'

Dan de vraag: is dit (nog) wel jazz? Voor wie jazz vooral als geïmproviseerde en klassiek vooral als vastgelegde muziek ziet, heb ik een tegenvraag. Wat als een improvisatie wordt vastgelegd op papier, zodat andere muzikanten haar weer kunnen interpreteren? Voor wie jazz als de eerder genoemde zoektocht beschouwt: zoek even niet verder. Luister hier naar een fragment.

(Erno Mijland, 21.9.03) - [print] - [naar boven]

Optreden Carmen Gomes: een hoog blues- en funkgehalte

Op vrijdagavond 12 september jl. trad jazz-zangeres Carmen Gomes op voor een enthousiast publiek in café Kraaij en Balder in Eindhoven. Het optreden vond plaats in het kader van Jazz at the Crow. Naast haar eigen bassist Peter Bjornild werd Carmen begeleid door musici uit de regio Eindhoven, te weten: Jaap van der Voet (piano), Dick Onstenk (gitaar) en Koen Reesink (drums).

De dragende en stuwende bas van Peter Bjornild legde de basis voor een hecht samenspel tussen de musici onderling. Als je niet beter wist, kon je denken dat deze combinatie Carmen Gomes al jaren begeleidde. Gomes is een geschoolde zangeres met een bluesy stem. Zij beschikt over een goede dictie, juiste timing en overtuigende voordracht. Invloeden van Billie Holiday zijn onmiskenbaar aanwezig, zonder dat er sprake is van imitatie.

Het publiek reageerde geestdriftig op het optreden van Carmen Gomes, zeker niet in de laatste plaats omdat haar repertoire nogal wat funk- en bluesnummers omvat. Opvallend waren het swingend gezongen 'What A Little Moonlight Can Do', de fraai gezongen ballad 'Don't Go To Strangers' en 'Love For Sale', om en om in funky stijl en up-tempo gebracht, en het aloude 'C.C. Rider', in een geheel eigentijdse outfit gestoken.

In de reeks concerten die in de loop der jaren in het kader van Jazz at the Crow zijn georganiseerd, kan weer een succes worden bijgeschreven. Op onze mp3-pagina staan opnamen van dit concert.

Tekst: Ton Suasso

(Cees van de Ven, 19.9.03) - [print] - [naar boven]

Ben Sluijs Quartet (foto: Cees van de Ven)

Open Air Jazzdagen in Dordrecht

Aanstaande zaterdag en zondag biedt het Grotekerksplein in Dordrecht onderdak aan een gevarieerd programma. Zaterdag vanaf 15.00 uur is er fusion van het Albers/Breuls/ Janssen Quintet, Molukse etnojazz van Boi Akih met cellist Ernst Reijseger, de Contraband onder leiding van Willem van Manen met dichter/schrijver Bernlef en de bluesformatie One Way. Het programma begint zondag om 16.00 uur met latin-jazz van Bye-Ya met trompettist Jarmo Hoogendijk en lyrische postbop van het Belgische Ben Sluijs Quartet, dat tijdens het afgelopen Jazz in Duketown Festival in Den Bosch veel indruk wist te maken. Daarna sluiten dj's Ben & Rob de Open Air Jazzdagen af met een jazzdance afterparty. Het festival is gratis toegankelijk.

(Maarten van de Ven, 19.9.03) - [print] - [naar boven]

VS erkennen jazz officieel als cultureel erfgoed

President Bush blijkt tot meer in staat dan het ratificeren van wetgeving die critici wereldwijd tegen de borst stuit: hij bekrachtigde Public Law 108-72, waarmee jazz wordt aangemerkt als "a rare and valuable national American treasure". Nadat het Congres hiertoe reeds in 1987 het voortouw had genomen, moest de wet eerst een langdurige reis maken langs het Huis van Afgevaardigden en de Senaat alvorens ze deze maand dan eindelijk officieel van kracht werd.

'108-72' erkent jazz als één van de belangrijkste culturele exportproducten van de Verenigde Staten en constante inspiratiebron voor muzikanten, dansers, choreografen, dichters, schrijvers, filmmakers en klassieke componisten. "Jazz has become an international language that bridges cultural differences and brings people of all races, ages and backgrounds together." De wet stelt dat de Amerikaanse jazzgeschiedenis zo breed mogelijk zou moeten worden gewaardeerd en onderdeel zou moeten zijn van het educatieve curriculum voor kinderen in de VS.

(Maarten van de Ven, 19.9.03) - [print] - [naar boven]

Johnny Guitar Watson zong ooit jazz. Volgens Guus Crommelin deed hij dat verdienstelijk. Deel twee in de serie 'Kunnen soulzangers ook jazz zingen'. Lees hier.

(Erno Mijland, 16.9.03) - [print] - [naar boven]

Een bezoeker van onze site meldt...

...dat actrice/comedienne Joke Bruijs weer terug is bij haar passie van weleer: jazz-zangeres. "Een kort fragment op tv overtuigde me van een bekoorlijke stem in een diep vertrouwd ritme van jazz," aldus Marius Nuy. De cd 'Close To Me' zal in oktober verschijnen op Baileo.

(Maarten van de Ven, 12.9.03) - [print] - [naar boven]

Grooven in Paradox!

Aanstaande vrijdag op het Tilburgse jazzpodium Paradox een optreden van Martin Fondse's nu-big band Groove Troopers. Een opmerkelijke, dynamische, compacte big band. En bovendien helemaal van deze tijd, want ze combineren de rijke bronnen uit de traditionele bigbandhistorie met de beats en sounds van tegenwoordig, met twee drummers, een stomende blazersgroep, zang en electronica. Opvallend is ook dat ze daarvoor louter uit eigen composities putten. Op 'Groove Troopers TV ' kun je webcast-opnames van een concert bekijken en muziek van hun eerste album 'Zoom zoo' beluisteren.

Bezetting: Martin Fondse - bandleider, fluit / Maurits Fondse - piano, zang / Eric van der Westen - bas / Sander Hop - gitaar / Jan Stavenuiter - drums, zang / Makki van Engelen - drums / Miguel Boelens - alt sax / Mete Erker - tenor sax / Guido Nijs - tenor sax / Angelo Verploegen - trumpet / Rini Swinkels - trumpet / Jeroen Rol - trombone / Louk Boudesteijn - trombone / Vera Westera - zang.

De entree is € 7,00. Het concert begint om 21.30 uur.

(Maarten van de Ven, 10.9.03) - [print] - [naar boven]

Op 'Yeah!!! In Person' zingt Aretha Franklin jazz. 'Als een topsporter die een stukje Zwanenmeer danst', zegt saxofonist/concertorganisator Guus Crommelin, al zingt Franklin in de meer uptempo en bluesy nummers 'de sterren richting een ander melkwegstelsel'. Een zoektocht naar de vraag 'Kunnen soulzangers ook jazz zingen?' Lees verder...

(Erno Mijland, 9.9.03) - [print] - [naar boven]

De regionale zenders Noord-Holland en Rijnmond krijgen een nieuw jazzprogramma. Ze hebben Han Reiziger aangetrokken om zijn bij de VPRO geschrapte televisieprogramma 'Reiziger in Muziek' nieuw leven in te blazen. De eerste uitzending is op 21 september.

(Erno Mijland, 8.9.03) - [print] - [naar boven]

Er zijn weer 3 nieuwe Take Tens, waarin Eric Boeren (cornet), Henk Haverhoek (contrabas) en Vera Vingerhoeds (programmamaker VPRO Jazz op Radio 4) antwoord geven op 10 prangende vragen van de redactie van Draai om je oren. Bekijk ze hier.

(Maarten van de Ven, 6.9.03) - [print] - [naar boven]

Een nieuw jazzpodium en een nieuwe jazz-zender?

Arjan Went en Etienne de Smet van de Utrechtse cd-speciaalzaak 'De Jazzwinkel' hebben een ambitieus plan. Zij willen begin 2004 een nieuw jazzpodium openen: Club Newport. De bedoeling is 'hoogwaardige binnen- en buitenlandse jazz voor een breed publiek' aan te bieden. De nieuwe jazzclub, vlakbij het nieuwe Bimhuis aan de IJ-Oever in Amsterdam, zou zo'n 250 luisteraars kunnen gaan herbergen.

'North Sea Jazz FM' is de naam van een nieuwe radiozender die de organisatie van het jaarlijkse festival in Den Haag wil oprichten. Daartoe zal worden samengewerkt met het radiobedrijf van John de Mol. De jazz-zender doet een gooi naar de laatst overgebleven FM-frequentie die bij de etherverdeling in juni onverdeeld is gebleven.

(Maarten van de Ven, 5.9.03) - [print] - [naar boven]

Carmen Gomes

Vrijdag 12 september in café Kraaij & Balder in Eindhoven.

De jazz-zangeres Carmen Gomes heeft een brede ervaring op muziekgebied. Zij trad onder meer op met het Metropole Orkest, Louis van Dijk, Arnold Dooyewaard en Rob Agerbeek. Zij voltooide haar zangopleiding aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam in 1994. In dezelfde periode won zij het Nederlands Jazzvocalisten Concours. Met haar eigen groep Carmen Gomes Inc. kreeg zij het jaar daarvoor tijdens het concours van het jazzfestival van Breda de eerste prijs en tevens de 'Singer of the Year Award'.

Tijdens haar optreden in café Kraaij en Balder wordt Carmen Gomes begeleid door: Jaap van der Voet (piano), Dick Onstenk (gitaar), Peter Bjornild (bas) en Koen Reesink (drums). Het concert begint om 21.30 uur. De toegang is gratis.

(Cees van de Ven, 4.9.03) - [print] - [naar boven]

Dave Holland Quintet - 'Extended Play - Live At Birdland' (ECM, 2003) *****

Bassist Dave Holland heeft, voor de eerste keer als leider van zijn kwintet, een live dubbel-cd uitgebracht bij ECM Records: 'Extended Play - Live At Birdland'. Het album is voornamelijk opgebouwd rond composities van de studioplaten 'Prime Directive' en 'Points Of View'. De titel had niet beter gekozen kunnen zijn; zo overschrijdt de speelduur van de composities 'The Balance' en 'Metamorphos' (de opener en het sluitstuk) de 20 minuten-grens. Extended play indeed, al hoef je bij dit gezelschap echt niet bang te zijn voor langdradigheid of verveling. Ondergetekende was reeds een aantal keren deelgenoot van concerten van het Dave Holland Quintet en mocht toen zelf constateren dat er in de hedendaagse jazz maar weinig formaties zó weten te boeien. Het geheim? Een combinatie van prachtige arrangementen, memorabele composities, muzikale kracht, doelgerichte discipline en uitbundig spelplezier. Het feit dat het kwintet een trombonist (Robin Eubanks) en een vibrafonist (Steve Nelson) heeft in plaats van de gebruikelijke trompettist en pianist, zorgt bovendien voor een geheel eigen klankenpalet.

(Maarten van de Ven, 3.9.03) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Blijf op de hoogte via de

Meer draai om je oren:

Archief
Artiestensites binnenland
Artiestensites buitenland
Artikelen
Audiocenter
Cd-recensies
Colofon
Concertagenda
Concertrecensies
Dvd-recensies
Fotopagina's
Interviews
Jazz at the Crow
Jazzcolumns
Jazz kopen
Jazzlinks
The Jazztube
Nederlandse jazzprijzen
Reageer / Reacties
Take Ten
Zoekpagina

Zoek in deze website:

Redactieadres
Cees van de Ven
Boonskuilstraat 19 B2
3910 Neerpelt
België
T (0032) 11 74 71 80
M redactie@draaiomjeoren.com

Extra & exclusief

www.flickr.com

cees van de ven's North Sea Jazz 2008 photoset

Nieuws, tips, suggesties, meewerken? Mail naar de redactie.

Wie zijn er online?

(advertenties)

(meer informatie)