
In een rommelwinkeltje kocht ik afgelopen week een Graetz Musica buizenradio (met kattenoog!). Het type werd gebouwd in de jaren 1955-1957. Met wat geknutsel sloot ik er gisteren mijn portable cd-speler op aan: ik kan nu via de knop 'TONABN' het toestel als tuner-versterker gebruiken. De eerste cd die ik afspeelde was 'The Cats' van een sextet met o.a. John Coltrane en Kenny Burrell uit 1957. Het werd een belevenis die ik het best kan verwoorden als 'prenatale nostalgie', want ik was in 1957 nog niet geboren. Het totaal ontspannen 'How long has this been going on?' (een Gerschwin-compositie), het gemoedelijke 'Solacium'... het leven moet toen toch minder gejaagd geweest zijn.(Erno Mijland, 3.4.03) - [print]
- [naar boven]
Sporen van koper
Morgen start het festival 'Traces of Brass' met concerten, workshops, masterclasses, lezingen en tal van andere activiteiten op verschillende locaties in Tilburg, Eindhoven, Breda, Oss, Helmond en Baarle-Nassau. Het festival is opgezet rond koperinstrumenten, zoals de trompet, de trombone en de tuba. Op het programma staan een paar veelbelovende concerten van onder andere trompettist Eric Boeren, het Boban Markovic Orkestar (balkan brass), Hans Sparla en een aantal bijzondere projecten. Een uitgebreid programma-overzicht vind je op de website.
(Erno Mijland, 3.4.03) - [print]
- [naar boven]
Een website met een indrukwekkende databank aan informatie is Allmusic.com. Je vindt er informatie over allerlei artiesten, die slim aan elkaar gelinkt zijn: sidemen zijn aanklikbaar als ze ook bandleider zijn en verwante artiesten worden aan elkaar gekoppeld. Van veel albums zijn recensies (in het Engels) voorhanden. Ik was verrast bijvoorbeeld iets te vinden over 'Upperground' van Martin Fondse en 'Nils Wogram & Root 70'.
(Erno Mijland, 2.4.03) - [print]
- [naar boven]
Pittige improvisaties van All Ears
De jazzformatie All Ears verraste met een spannend concert, met een flinke scheut humor, broodnodig in deze boze wereld.
De eerste set, opgebouwd rond composities van tenorist Frans Vermeerssen, werd ingezet met het weirde 'Cherry Pop': high-intensity jazz die het uiterste vroeg van luisteraar en muzikant. Het op een basthema leunende 'Line' was dan weer drone-achtig. De absurdistische klankcollage '18 Rabbits' riep referenties op aan de experimenten van het Art Ensemble Of Chicago. Drummer Michael Vatcher pookte de boel flink op met stuwend percussiewerk. Zo zorgde hij met een zelfgebouwd raamwerk van houten blokjes op een soort wasbord voor een stevig marsritme. Pandemonium en soepel swingende passages wisselden elkaar af. Vermeerssen trok in 'Petersburg' de aandacht naar zich toe met een knap opgebouwde solo, waarin zijn warme saxtonen goed gedijden.
Het door pianist Michiel Braam geschreven 'The Foamy Wife Hum' nam zowat de hele tweede set in beslag. Deze fraai suite wisselde prettige extroverte ontsporingen af met ingetogen, oorstrelende intermezzi. Ouderwets oubollig met Ellingtoniaans painospel, dan weer plotsklaps in de 'free-mode' schietend. Met schitterende gedisciplineerde collectieven en geďnspireerde soli van de muzikanten. Zo liet bassist Wilbert de Joode zien hoe je met een strijkstok een instrument kunt pijnigen. Hilarisch! Herb Robertson wisselde een aanval op het wereldrecord snelspelen-op-trompet af met een loepzuiver getoonzette lyrische verhandeling. Ook zijn energieke collega Frank Gratkowski (altsaxofoon) leek zijn hand niet om te draaien voor de complexe structuren. Braam nam ons met deze suite mee op een spannende muzikale survivaltocht. Weliswaar met tal van hindernissen, maar de ontwapenende charme en het overrompelend vakmanschap van All Ears leidde ons daar met speels gemak omheen. Fijn om te weten dat deze muziek op cd zal worden uitgebracht.
Gezien/gehoord: Wilhelmina, Eindhoven (17 maart) en Conservatorium, Arnhem (24 maart). Concertfoto's van Cees van de Ven kun je hier bekijken.
(Maarten van de Ven, 1.4.03) - [print]
- [naar boven]
Lees verder in het archief...