Met R.A. naar De Doelen gisteravond, Eric Vloeimans: een concert in het kader van de tournee voor de cd 'Brutto Gusto' (een iets andere line-up dan die van de cd: Marc Ducret, gitaar; Hein van de Geyn, bas; Markku Ounaskari, drums; Eric Vloeimans, trompet). Op de cd 'Brutto Gusto' doen Marc Ducret en Hein van de Geyn niet mee, op de cd spelen mee: Lars Danielsson, bas, cello en Nguyên Lê, gitaar. Alle stukken van 'Brutto Gusto' passeerden gisterenavond de revue, jammer dat de nogal fragmentarisch pielende Marc Ducret roet in het eten gooide; wij vermoedden het al direct, R.A. en ik: met zo'n bril, zulke schoenen - nee, dat moest wel verkeerd aflopen met Marc Ducret. De uitsmijter was een stuk van Dave Holland (de titel weet ik niet meer) en toen bleek pas de potentie van dit kwartet: Markku Ounaskari stuwde dat het een aard had en Marc Ducret toverde nooit eerder gehoorde vogelgeluiden uit zijn gitaar, eindelijk - maar, helaas, het was te laat.(Robert, 16.2.03) - [print]
- [naar boven]
Jazz op Zes is een stichting die de jazzmuziek een prominentere plek in het Nederlandse medialandschap wil geven. De ultieme doelstelling: een nieuwe zender binnen het publieke bestel, die een ruim aanbod aan jazz-muziek zal programmeren.
De stichting heeft in 2001 een promotie-cd uitgebracht met een ruim 70 minuten durende selectie van 45 fragmenten uit het brede scala van de jazzmuziek: van Blue Note-opnamen uit de jaren zestig tot recente 'ultrahippe' opnamen. Van een vier seconden durend stukje Charlie Parker tot een enkele minuten durende kennismaking met (voor mij dan toch) onbekende namen: Bil Doggett, I Cube, Jamesz, Omara Portmondo.
In een gedicht van Piet Paaltjes wordt een man op slag hopeloos verliefd op een vrouw die hij ziet in een voorbijrazende trein. Een flard muziek kan eenzelfde verpletterende indruk achterlaten.
Wil je dat zelf ervaren? Schrijf een korte recensie (max. 150 woorden) voor 'Draai om je oren' over jouw favoriete jazz-album van dit moment. De beste recensies worden gepubliceerd op onze website, de allerbeste krijgt de cd 'Het landschap van Jazz op 6' toegestuurd. Reacties voor 1 maart naar erno@draaiomjeoren.com.
(Erno Mijland, 16.2.03) - [print]
- [naar boven]
Een podium, bassist Red Mitchell, gitarist Joe Pass, Stockholm 1992. De sfeer gemoedelijk, warm met een aandachtig publiek. De taperecorder draait en legt een concert vast met de meeslepende muziek van twee mensen met hart voor muziek, volgens Mitchell 'the nearest thing to universal language we've developed'. De gitaar klinkt zacht in een warm bedje van bas. Normaal heb ik zo mijn reserves bij live-opnamen: live is live, een plaat is een plaat. Maar hier valt het op zijn plaats. Ogen dicht en je bent erbij. Misschien komt het door de intimiteit van de opnames, die ook in de zaal geheerst moet hebben. Luister naar fragmenten van 'Finally'.
(Erno Mijland, 2.2.03) - [print]
- [naar boven]
Lees verder in het archief...