|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
![]() 1 + 1 + 1 = 4 bij Christian Doepke Trio maandag 28 april 2008, Old Quarter, Amsterdam Het was de allereerste keer dat de in München geboren pianist Christian Doepke in deze jazzclub optrad. En dat is niet zo vreemd, want ondanks het feit dat Doepke alweer een aantal jaren in Nederland woont, is hij na zijn afstuderen aan het conservatorium van Arnhem in 1989 (studierichting jazzpiano) weer naar zijn geboortestad teruggekeerd. Nu was het dus zijn Old Quarter-debuut, samen met twee leden van het basistrio: contrabassist Branko Teuwen en drummer Klaas van Donkersgoed. Ondanks het feit dat Doepke nog nooit met de twee andere trioleden gespeeld had, werd het voor het toegestroomde publiek (de Old Quarter was geheel gevuld) van meet af aan duidelijk dat er deze maandagavond iets bijzonders stond te gebeuren. Waar het bij vele pianotrio's gebruikelijk is dat de drie leden haast plichtmatig stuk voor stuk hun solo's voor hun rekening nemen, daar was het door de drive van spelen van dit trio zo, dat het net leek of we hier met een kwartet van doen hadden. Men vulde elkaar niet alleen aan bij het soleren, maar voegde er als het ware een extra dimensie aan toe, die je als muzikaal enthousiasme kunt bestempelen. De gekozen nummers, veelal afkomstig uit het standaardrepertoire van menige jazzgroep, werden aangevuld met stukken van Carlos Jobim, Christian McBride, Herbie Hancock en Branford Marsalis. En dit alles werd met een intelligente en swingende uitwerking neergezet. Doepke is te typeren als een elegant spelende pianist met een sterke, soepele en soulvolle groove, die de ene keer aan Bill Evans en dan weer aan Bobby Timmons of Eugen Cicero doet denken. En het leuke is dat hij in zijn speelwijze het gebruik van stevig aangezette blokakkoorden totaal niet schuwt. Teuwen, spelend op een bijzonder smal vormgegeven lichthouten contrabas, was de grote stuwende basisgrondlegger van deze drie getalenteerde spelers. Hij wist in zijn solopartijen niet alleen zijn medespelers, maar ook het publiek keer op keer te enthousiasmeren. En door intens naar zijn medespelers te luisteren, toonde de jeugdige Van Donkersgoed aan het ene moment de boel goed te kunnen opjuinen door felle accenten te plaatsen, om vervolgens weer subtiel en behendig zijn brushes te hanteren. Het is te hopen dat dit concert van Christian Doepke beslist niet zijn laatste in de Old Quarter zal zijn. (Rolf Polak, 8.5.08) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Meer draai om je oren:
Archief
Artiestensites binnenland Artiestensites buitenland Artikelen Audiocenter Cd-recensies Colofon Concertagenda Concertrecensies Dvd-recensies Fotopagina's Interviews Jazz at the Crow Jazzcolumns Jazz kopen Jazzlinks The Jazztube Nederlandse jazzprijzen Reageer / Reacties Take Ten Zoekpagina Zoek in deze website: Redactieadres Extra & exclusief
Nieuws, tips, suggesties, meewerken? Mail naar de redactie. Wie zijn er online?
|