Bud Powell - 'Live At The Blue Note Café' (ESP-Disk, 2007)
Opname: 1961
Soms blijken er nog ergens oude tapes te liggen, dik onder het stof, waar juweeltjes van jazzmuziek op staan waar bijna niemand het bestaan nog van wist. Hier zijn er weer een paar: opnamen van pianist Bud Powell, gemaakt in 1961 in zijn toenmalige woonplaats Parijs met de plaatselijke bassist Pierre Michelot en collega-expatriate Kenny Clarke op drums.
In de eerste sessie is de rondreizende tenorsaxofonist Zoot Sims te gast, de tweede dateert van een paar maanden later en laat alleen het trio horen. Geen studiokwaliteit, maar wel sublieme, geïnspireerde jazz van extreem hoog niveau, zeker van pianist, bassist en slagwerker (Sims speelt goed maar lichtelijk clichématig).
Powell speelt strak, zit vol ideeën en vertoont geen spoor van de legendarische drugsproblematiek. Michelot en Clarke vormen een ijzeren ritmetandem, met vooral een hoofdrol voor de rechterhand van de drummer: de stuwende manier waarop die het ride cymbal bespeelt is nog altijd onovertroffen. Het trio bereikt waarlijk grote hoogte in de dwarse stukken van Thelonious Monk (drie titels), door Powell altijd bewonderd en voor hem kennelijk een grote bron van inspiratie.
Deze recensie was eerder te lezen in HVT Magazine.(René de Cocq, 15.3.08) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
