Marc Ribot – 'Asmodeus, Book of Angels Vol.7' (Tzadik, 2007)
Slechts een half uur heeft gitarist Marc Ribot nodig op deze cd om te laten weten waarom hij nog steeds een veelgevraagd sessiemuzikant is. Op dit album treedt de gitarist in de voetsporen van gitaristen als Jimi Hendrix en improvisatoren als Sonny Sharrock en Fred Frith. Ronkend, piepend en gierend laat Ribot zijn elektrische gitaar alle hoeken van de kamer zien. Daarbij wordt hij ondersteund door een ritmesectie die hem constant op de hielen zit, met aan het hoofd 'dirigent' John Zorn. Deze laatste componeerde ook de stukjes muziek, die niet veel meer zijn dan korte, eenvoudige (Joods klinkende) thema's.
Wie goed luistert, hoort hem af en toe boven de muziek uit aanwijzingen brullen. Met slechts een half uur speeltijd is dit een kort album, maar dat is meer dan genoeg gezien de complexiteit van de muziek en de hoeveelheid informatie die over je wordt uitgestort. Imponerend is het allemaal wel, want deze band is ongelofelijk goed bij de les; in een handomdraai wordt van maatsoort veranderd of listige loopjes unisono gespeeld. Enige kritiek is dat wat meer adempauzes dit schijfje wel goed gedaan had. Het helpt ook niet dat het beste stuk al aan het begin van de cd staat: het bluesy stuk 'Yezriel', dat door Hendrix zelf gespeeld zou kunnen zijn. Hoewel meer rock dan jazz, is deze cd niet te missen voor liefhebbers van Ornette Coleman of de recente output van drummer Jim Black.
Een andere opinie?
Klik hier voor Stef Gijssels' recensie van dit album.(Eric van Rees, 30.12.07) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
