Kim Hoorweg - 'Kim Is Back' (Universal/Verve, 2007)
Zou Kim Hoorweg ook een nieuwe ster zijn aan het Nederlandse jazzfirmament als haar vader niet Erwin Hoorweg was (vooral bekend als pianist van The Houdini's) en beschikte over het benodigde netwerk? Misschien niet, maar de veertienjarige zingt best een aardig stukje weg met een vriendelijke, lichtvoetige, jazzy intonatie. Meteen dan maar optreden op het North Sea Jazz Festival? Ach, waarom niet, daar spelen en zingen wel meer mensen, en onder hen heel veel musici wier muziek een heel stuk verder van jazz verwijderd is dan die van Kim.
Haar cd-debuut (waarop een duetje met eregast Trijntje Oosterhuis) is een aardige productie, met achter Kims stem een geroutineerd kwartet met natuurlijk papa Hoorweg op piano en verder rietblazer Rolf Delfos (ook al een Houdini), bassist Guus Bakker en drummer Pascal Vermeer, en gasttrompettisten Jan van Duikeren en Michael Varekamp voor elk één solootje. Irritant is het flauwe arrangement (vooral de backing zang) op 'Summertime'. Voor een zware ballad als 'Willow Weep For Me' is Kim nog wel wat te licht.
Deze recensie was eerder te lezen in HVT Magazine.(René de Cocq, 23.10.07) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
