The Mahavishnu Project - 'Return To The Emerald Beyond' (Cuneiform, 2007)
In mijn jonge jaren (lang geleden), was ik een absolute fan van John McLaughlin en zijn Mahavishnu Orchestra, en ik ging totaal door het lint voor het technisch kunnen van de muzikanten, de snelheid waarmee ze speelden, enzovoort. 'Visions Of The Emerald Beyond' was waarschijnlijk de laatste lp van de groep waar ik mijn centen aan uitgaf, want ik vond dat ze nu compleet waren overgestapt naar het koninkrijk der Kitsch met grote K. De muziek bracht funk in zijn lelijkste vorm, vocalen om van weg te lopen ('Earth Ship'), het gezang van vogels, Motown en de meligheid van Disney.
Desalniettemin, en nu terugkijkend, wanneer ik dit album van Greg Bendians tributegroep The Mahavishnu Project opleg, dan herinner ik me het ganse album uit het hoofd, dus moest ik het meer hebben gespeeld dan ik hier bereid ben toe te geven (vooral dan 'Be Happy', met dat onwaarschijnlijk snel unisono thema van gitaar en viool van McLaughlin en Jean-Luc Ponty; het maakt me nog steeds happy).
Deze band bestaat uit een spiegelbezetting van de originele bezetting, met als enkel verschil de afwezigheid van de tromet (destijds Bob Knapp). De muziek klinkt ongelooflijk na drie decennia: nog altijd kitsch, maar nog altijd zijn er topmuzikanten nodig om het uit te voeren. En hun interpretatie is steengoed. Ze spelen de muziek niet noot-per-noot na, maar ze gebruiken het materiaal en spelen het op hun eigen, moderne manier (maar soms amper - het was lang geleden dat ik nog een echte synthesizersolo hoorde die zo diep terug ging in de oerklanken van de machine!).
Dit album heeft niet de pretentie om iets nieuws te brengen - het is zeker minder pretentieus dan het origineel. Maar het heeft de waarde om iets wat totaal vergeten was terug tot leven te brengen (mijn jeugd om te beginnen). En hoe!(Stef Gijssels, 17.3.07) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
