Benny Green - 'Green’s Blues' (Codaex/Telarc, 2001)
De naam Benny Green is een klassieker in de jazz. Oudere liefhebbers kennen trombonist Benny Green, een smeuig spelende hardbopper uit de jaren vijftig; jongeren zijn meer bekend met pianist Benny Green, ooit lid van Art Blakey's Jazz Messengers, later van het trio van bassist Ray Brown (in diens nadagen). Hij heeft dus een mooie staat van dienst, heeft ook een respectabel aantal albums op zijn naam (onder meer bij Criss Cross).
Nu was het tijd voor een soloproductie, altijd een soort lakmoesproef voor jazzpianisten: kunnen ze zonder bas en drums? Green bewijst hier dat hij dat heel goed kan, steunend op een sterke techniek, een grote kennis van de jazzgeschiedenis en een feilloos ritme-gevoel (als je ooit bij mensen als Blakey en Brown hebt gespeeld heb je natuurlijk op dat gebied wel de hogeschool gevolgd). Het programma omvat standards (van Ellington, Waller, Garner, Gershwin) en een enkele original. Lekkerste nummer is de opening ('I’ve Heard That Song Before') met subliem stride-spel.
Deze recensie verscheen eerder in HVT Magazine.(René de Cocq, 18.7.06) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
