Leo Janssen en Egbert Derix - 'Angeli' (Globe Tree Records, 2005) ****
'Spiritual', 'déjà vue', 'thoughts', 'angeli'... het zijn woorden die associaties oproepen met dromerige muziek die de ruimte biedt aan de luisteraar om de gedachten de vrije loop te laten. Die belofte lossen Leo Janssen (saxen en klarinet) en Egbert Derix (piano en key-boards) in op dit mooie, goed verzorgde album.
De twee instrumentalisten (ook actief in respectievelijk het Metropole Orchestra en Searing Quartet) zijn beiden sterk in warme, toegankelijke en boeiende melodieën. De 13 eigen composities leveren volop de ruimte voor diepgaande, vriendelijke conversaties. Derix schetst daarbij een speeltuin met voortdurend herhaalde thema's; Janssen speelt erin met aansprekende melodieën. De prachtige titelsong, en dan vooral het pianowerk van Derix, doet sterk denken aan het werk van Wim Mertens. Het duo brengt muziek die het niet redt met een eenvoudig labeltje. Ik houd het op licht verteerbare jazz met een vleugje klassiek en een enkele verwijzing naar etnische muziek, zoals in 'In Bocca Al Lupo'.
Het geluid van Janssen doet mij een enkele keer denken aan dat van Kenny G. Vervelend, want we hebben het hier wat mij betreft over zeurpiet nummer 1. En als Derix in 'Second Déjà Vue' de piano verruilt voor de keyboard gaat het duo net over het randje en ruikt de muziek toch wat naar de quasi-spiritualiteit van de new age. Na herhaald luisteren over-wint echter langzamerhand de inhoudelijke boodschap het weer van deze associaties, maar helemaal verdwijnen doen ze niet. Laat u in elk geval niet weerhouden door deze persoonlijke muizenissen om kennis te nemen van dit album!
Meer weten?
De website van Egbert Derix.(Erno Mijland, 24.4.05) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
