Michiel Braam - 'Michiel vs Braam' (BBB, 2004) *****
Onlangs is de tweede solo-cd van pianist Michiel Braam uitgekomen. Het zijn soloversies van stukken die reeds eerder op cd zijn verschenen, maar dan uitgevoerd door de verschillende formaties van Braam.
Op de cd is te horen dat Michiel Braam tot één van de meest originele pianisten van Nederland behoort. Er is geen twijfel dat hij beïnvloed is door eigenzinnige grootheden als Duke Ellington, Lennie Tristano en Cecil Taylor, maar zijn speelwijze - mede door een perfecte techniek en beheersing van het instrument - en muzikale ideeën zijn zeer uitzonderlijk. Hij heeft een eigen unieke stijl ontwikkeld.
Zijn composities zijn eveneens van een bijzonder hoog niveau. Dat maakt dat deze cd het beluisteren meer dan waard is. Indrukwekkend is onder meer het nummer 'Ballet', met een kwartier speelduur tevens het langste nummer van de cd. Het begint als een ballad en gaat na enige tijd over in een smerige, vette blues, maar dan wel op zijn Braams.
'Michiel vs Braam' kent alleen maar pianistische hoogtepunten; 'open' pianospel, veel tempowisselingen, heldere Art Tatum-achtige loopjes, verstilde klanken in het hoge register (zoals in het nummer 'Tristano'), 'ouderwetse' stridepiano en robuuste Cecil Tayloriaanse clusters. Met een enorme verscheidenheid aan klankkleuren heeft Michiel Braam op de Steinway D grand piano in de Loft studio in Keulen een topproduct gemaakt.(Jacques Los, 20.4.04) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
