|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
Trio balanceert tussen lichtvoetig en mysterieus De Russische pianist Simon Nabatov (foto), de Nederlandse cellist Ernst Reijseger en de Amerikaanse drummer/percussionist Michael Vatcher ontmoetten elkaar op maandag 24 november bij Jazzpower in café Wilhelmina, Eindhoven. Het werd een spectaculaire en afwisselende muziekavond. Het drietal bracht met veel speelplezier vriendelijke songs met klassieke elementen en flarden folk, opzwepende improvisaties en abstracte schetsen. Het trio hanteerde het motto 'je hoeft niet lief te zijn voor je instrument, maar het mag wel' als running gag van de avond. Vooral Nabatov spaarde de toch al in beginnende staat van ontbinding zijnde huisvleugel van het café niet: hij zette zijn ritmiek kracht bij door met zijn vuisten de toetsen aan te slaan, met de pianokruk op het instrument te dreunen en met een glazen asbak over de snaren te schrapen. Reijseger probeerde zijn cello door te zagen met de strijkstok en martelde zijn snaren door er wasknijpers op te zetten. Vatcher sloot hierbij naadloos aan met dynamisch slagwerk. Zijn stijl is uniek: na zowat elke slag lijkt zijn ritme te stokken, maar het gaat altijd weer verder. Nergens kiest hij de gemakkelijke weg van het cliché. Er was ook volop ruimte voor meer ingetogen spel, zoals in 'Autumn Music', waarin de melancholiek van de Russische en Franse klassieke muziek van begin twintigste eeuw doorklonk. In het abstractere werk van de avond werd een desolate sfeer opgeroepen: verstilde filmmuziek waarin de kunst van het weglaten effectief werd toegepast. Nabatov, componist van de meeste stukken van de avond, zuigt als een spons invloeden van muziek uit de hele wereld in zich op. De ene keer speelde hij subtiel als in een stuk van Satie, dan weer verwerkte hij elementen uit de amusementsmuziek in zijn spel. In het swingende hoogtepunt van de avond - een nog titelloos stuk - putte hij uit de Braziliaanse muziek. Reijseger was de kameleon van de avond. Hij speelde baslijnen, zette krachtige thema's neer of gebruikte zijn cello als percussie-instrument. Met een levendige mimiek drukte hij de bijpassende emotie uit, waarbij hij voortdurend oogcontact zocht met Nabatov. Die interactie werd meermalen rechtstreeks vertaald in een muzikale dialoog. Foto's van dit concert vind je hier. Bezoek voor meer informatie en muziekfragmenten de website van Simon Nabatov. Deze recensie verscheen eerder in Eindhovens Dagblad Foto: Cees van de Ven (Erno Mijland, 27.11.03) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Blijf op de hoogte via de
Meer draai om je oren:
Archief
Artiestensites binnenland Artiestensites buitenland Artikelen Audiocenter Cd-recensies Colofon Concertagenda Concertrecensies Dvd-recensies Fotopagina's Interviews Jazz at the Crow Jazzcolumns Jazz kopen Jazzlinks The Jazztube Nederlandse jazzprijzen Reageer / Reacties Take Ten Zoekpagina Zoek in deze website: Redactieadres Extra & exclusief
Nieuws, tips, suggesties, meewerken? Mail naar de redactie. Wie zijn er online? 
|
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
(meer informatie)
