Adembenemende reis door Spanje
Het Concierto de Aranjuez van Rodrigo is een van die uitgekauwde orkeststukken die je op klassieke radiostations of verzamel-cd's te pas en te onpas tegenkomt. Het stuk kreeg echter haar vermogen terug om kippenvel te bezorgen in een verrassend frisse interpretatie, waarin flamenco, jazz en klassiek elkaar ontmoetten. Dat gebeurde tijdens een concert op woensdag 5 november in het Muziekcentrum in Eindhoven.
Flamencogitarist Eric Vaarzon Morel, jazztrompettist Eric Vloeimans en het Greco strijkkwartet namen hun publiek mee in een soms adembenemende, muzikale reis door Spanje, onder de titel 'Miles of sketches of Spain'. Naast de twee delen uit het stuk van Rodrigo speelde het zestal ook werk van Ravel en Debussy en eigen composities van Vaarzon Morel en Vloeimans. Het werd een avondje aangename kamermuziek met spannende improvisaties en verwijzingen naar zigeunermuziek en de Moorse geschiedenis van Spanje. De drie culturen voedden elkaar, stootten elkaar soms af, maar kwamen telkens weer in harmonie bij elkaar.
Vloeimans en Vaarzon Morel zijn muzikanten die niet alleen alles uit hun instrument weten te halen, maar er ook veel instoppen. Beiden laten veel emotie doorklinken in hun spel. Vaarzon Morel, ooit leerling van Paco Pena, tokkelde en tikte, ging razendsnel over zijn snaren en bracht die typische dynamiek van de flamenco in zijn spel, waarin hij subtiele romantiek en flamboyante uitbundigheid met schijnbaar groot gemak afwisselde.
Vloeimans verbaast telkens weer met het fluweelzachte geluid dat hij uit het harde koper weet te krijgen. In zijn eerste solo van de avond klonk zijn instrument zelfs als een Arabische fluit. De trompettist kan ook vlammen. Dat werkte in deze bezetting niet altijd even goed. Vloeimans blies in de pieken zijn medemuzikanten 'omver', waarbij hij los kwam uit het hechte samenspel.
Het Grecokwartet plooide zich stijlvol om het geluid van de twee solisten. Het viertal legde ritmische bedjes onder de solo's of accentueerde de melodielijnen met uitgebalanceerde klanken.
De muzikale vriendschap van Vaarzon Morel en Vloeimans gaf de avond nog een extra dimensie. De twee muzikanten gaven elkaar steevast een hand na elke geslaagde improvisatie, zoals je iemand die net terug is van een lange reis alvast door het treinraampje de hand schudt.
Deze recensie verscheen op 7 november in verkorte vorm in het Eindhovens Dagblad(Erno Mijland, 8.11.03) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
