|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
   
Tony Overwater Trio met Ack van Rooyen in Paradox, 3 oktober 2003 Bij elk concert van het Tony Overwater Trio valt weer op hoe homogeen en compact deze formatie klinkt en hoe soepel er wordt samengespeeld. Een echte working band. Dat was afgelopen vrijdagavond ook weer het geval op het Tilburgse jazzpodium Paradox. Met als gastspeler de Nederlandse jazzicoon Ack van Rooyen op flügelhorn. Dat deed hij al eerder met dit trio op de bekroonde cd 'O.P.', waarvan men ook nu twee stukken speelde. Van Rooyen is iemand die ik al vele jaren hoog acht. Hij heeft een lange carrière achter de rug met veel hoogtepunten, speelde in tal van gerenommeerde orkesten en is te horen op talrijke albums. Naar aanleiding van dit concert zocht ik nog eens tussen mijn lp's en vond er enkele die hij me vele jaren geleden toestuurde. Op één ervan, 'Homeward' uit 1982, inmiddels op cd overgezet, speelde hij met o.a. Ferdinand Povel. Op deze plaat staat ook het stuk 'Israël', dat vanavond als toegift werd gespeeld. Vanwege de goede akoestiek van Paradox en het aandachtige publiek kon het concert geheel akoestisch worden uitgevoerd. Mede daardoor was er soms sprake van mooie intimiteit. Nagenoeg alle gespeelde composities waren van de hand van Tony, een tweetal van zijn inspirator Oscar Pettiford. Op weg naar het concert hoorde Tony in de auto het aloude 'Move' van Denzil Best, bekend van de klassieker 'Birth Of The Cool' van Miles Davis. Spontaan werd besloten het stuk in de setlist op te nemen en men bracht deze zelden vertolkte compositie in een zeer geslaagde uitvoering. Maarten Ornstein, met zijn fraaie toon, fijne dynamiek en trefzekere techniek, boeide in dit concert wederom met heldere melodieuze improvisaties. Frappant, dat achter de ogenschijnlijk onbewogen, stoïcijnse houding zoveel sensibiliteit en sierlijk spel schuilgaat! Wim Kegel, creatief, bevlogen en met totale inzet, creëerde zijn mozaïeken en metselde al zijn ritmische bouwwerkjes als ware hij Gaudí. Zijn begeleiding en solo's werkten inspirerend en ontlokten bij zijn kompanen en publiek waardering en bijval. Zijn Gretsch drumstel was smaakvol getuned, hetgeen bij drummers lang niet altijd het geval is. Over de leider en grote inspirator Tony Overwater is de afgelopen tijd terecht al veel positiefs gezegd en geschreven. Dat Tony prachtige verhalen vertelt op zijn instrument, die de toehoorders raken, mag als bekend worden verondersteld. Na alle drukte rond zijn VPRO/Boy Edgarprijs in 2002 en de Edison Award voor het album 'O.P' en de vele concerten die daarop volgden, zal hij hopelijk ook weer tijd, rust en inspiratie vinden voor nieuwe composities en muzikale uitdagingen. Wordt vervolgd! Klik hier voor meer foto's van het concert. Foto's: Cees van de Ven (Cees van de Ven, 7.10.03) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Blijf op de hoogte via de
Meer draai om je oren:
Archief
Artiestensites binnenland Artiestensites buitenland Artikelen Audiocenter Cd-recensies Colofon Concertagenda Concertrecensies Dvd-recensies Fotopagina's Interviews Jazz at the Crow Jazzcolumns Jazz kopen Jazzlinks The Jazztube Nederlandse jazzprijzen Reageer / Reacties Take Ten Zoekpagina Zoek in deze website: Redactieadres Extra & exclusief
Nieuws, tips, suggesties, meewerken? Mail naar de redactie. Wie zijn er online? 
|
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
(meer informatie)
