Tineke Postma - 'First Avenue' (Munich Records, 2003)
Wat goed is komt snel, dat geldt zeker voor Tineke. Ze sleepte al verschillende jazzprijzen in de wacht en dat is geen wonder, zeker na het horen van haar debuut-cd. Weldadig, lichtvoetig spel, interessante composities met veel gevoel voor melodie en een fraaie toon op alt- en sopraansax. Ze bevindt zich hier in puik gezelschap, Boppe!
In het 2e stuk 'Firenze' geeft ze zich bloot en is kwetsbaar in deze transparante balad, waarin ze met John Ruocco op klarinet prachtig mengt. Indruk maakt ze in het meditatieve en met zeggingskracht gespeelde 'Thanks'. Mijn highlight is de compositie 'A Walk' vanwege de drive, impact en positieve energie van compositie en uitvoering. Een vertolking met ballen! Met een duivelse Rob van Bavel op de Grand piano (Fender Rhodes en keyboards zijn aan mij niet zo besteed). Het geluidsbeeld van deze cd is subliem (producer Harry Velleman en consorten).
Kortom, een cd met een boeiende eigen signatuur. Postma heeft met deze eersteling de lat hoog gelegd en de toon gezet. Jazzminnend Nederland kan kennis maken met haar muzikale statement en gaandeweg zal ze absoluut gaan bijdragen aan de globalisering (in de goede zin van het woord) van uitstekende Nederlandse jazz.(Cees van de Ven, 3.10.03) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
