|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
 Speelplezier bij Der Rote Bereich Met hortende en stotende avantgarde jazz, maar ook met sfeervolle ballads gaf het Berlijnse trio Der Rote Bereich op maandag 6 oktober een afwisselend en boeiend optreden in café Wilhelmina in Eindhoven. De drie heren hadden er bovendien zin in: het speelplezier spatte er in kleine zweetdruppeltjes af. En het publiek genoot, ook van de aandoenlijke aankondigingen in olijk steenkolen-Engels. De band rond gitarist/componist Frank Möbus bestaat al meer dan tien jaar en dat was te horen: de muzikanten zijn volledig op elkaar ingespeeld en voelen elkaar ook in de improvisatie perfect aan. Er is geen plaats voor egotripperij: alles staat in het teken van het gezamenlijke geluid, dat ondanks de kleine bezetting goed gevuld is. Hoewel de naam van de band een verwijzing is naar het rode gebied van de volumemeter, speelde de band overwegend beheerst. Slechts een enkele keer gingen alle registers open en kroop het drietal in de huid van een experimentele rockband. De meeste nummers waren kort en overzichtelijk en hadden eenvoudige, direct aansprekende thema's. Maar in de hoekige ritmes en solo's werd ook de veeleisender luisteraar bediend. Möbus had een indrukwekkend arsenaal aan effectapparatuur aan zijn voeten. Maar hij zocht de grenzen van het gitaargeluid eerder in de manier van spelen dan in de extremen van de elektronische vervorming. Een paar keer gebruikte hij zijn sampler: hij speelde dan een korte basis, liet die herhalen en speelde er vervolgens overheen. Möbus' geluid is voornamelijk subtiel en sfeervol. Hij bracht samen met basklarinettist Rudi Mahall aangename melodielijnen die samen opgingen of juist tegen elkaar in. In de solo's van Mahall klonken invloeden van Eric Dolphy en Ornette Coleman. Hij perste piepende boventonen uit zijn instrument en gebruikte de circular breathing-techniek om tonen langer dan één long vol aan te houden. De benjamin van het trio, drummer Oliver Bernd Steidle, deed nog het meest denken aan de Engelse chefkok Jamie Oliver. Met een energieke, baldadige en ontwapenende kwajongens-uitstraling bracht hij de essentie van het drummen: het leggen van een hechte basis onder het geluid van je medemuzikanten. Möbus, Mahall en Bernd Steidle hadden samen vooral veel lol, zowel in hun muzikale onderonsjes als met het publiek. Zo werd de aankondiging van de obligate cd-verkoop in de pauze - de band heeft ondertussen vier albums gemaakt - een droogkomisch verhaal over het belang van het nemen van de juiste beslissingen in het leven. In de tweede set nam de band wat gas terug en keerde wat meer in zichzelf. Jammer, want daardoor liep de band wellicht de toegift mis, die eerder op de avond ruimschoots verdiend was. Klik hier voor meer foto's van dit concert. Deze recensie verscheen eerder in Eindhovens Dagblad Foto: Erno Mijland (Erno Mijland, 9.10.03) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Blijf op de hoogte via de
Meer draai om je oren:
Archief
Artiestensites binnenland Artiestensites buitenland Artikelen Audiocenter Cd-recensies Colofon Concertagenda Concertrecensies Dvd-recensies Fotopagina's Interviews Jazz at the Crow Jazzcolumns Jazz kopen Jazzlinks The Jazztube Nederlandse jazzprijzen Reageer / Reacties Take Ten Zoekpagina Zoek in deze website: Redactieadres Extra & exclusief
Nieuws, tips, suggesties, meewerken? Mail naar de redactie. Wie zijn er online? 
|
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
(meer informatie)
