Dave Holland Quartet -Conference Of The Birds (ECM, 1973)
Ik ontdekte het schitterend opzwepende thema van David Holland's 'Four winds' via Eric Vloeimans ('Umai') en Joost Lijbaart ('Group Of Friends'). Hoogste tijd het origineel eens aan een luisteronderzoek te onderwerpen. En dat staat op het album 'Conference Of The Birds' van het David Holland Quartet. De titel is een wat cliché verwijzing naar vogelgefluit. Dichters, schilders, musici laten zich erdoor inspireren. Holland verwijst in de liner notes naar de vrijheid die de vogels bezingen in hun fluitconcert. Mwah. Allemaal wat vergezocht. Gelukkig is er nog de muziek.
Het origineel van 'Four Winds' is een chaotische wervelwind, met abstracte, maar meeslepende soli. En ja, dat thema. Dat is gewoon helemaal mijn ding. 'Interception' doet dit alles nog eens dunnetjes over. En 'See-Saw', het laatste nummer, nog wat dunner.
In 'Q&A' wordt een abstract klankschilderij neergezet waar ik niet veel mee kan.
Dan de titelsong: heerlijke baslijn, dwarsfluit en marimba scheppen sprookjesachtige sfeer. Met de titel in gedachte een ware pastorale. Hey, met een romantische kijk op de natuur is op zich niks mis. Jammer: nog geen vijf minuten, te snel voorbij. In 'Now-Here (Nowhere)' keert het zingende baswerk van Holland nog een keer terug. Mooi.
Met het album 'Conference Of The Birds' word je in zes tracks heen en weer geslingerd tussen rust en onrust. Voor iemand die zijn platen kiest bij zijn gemoedstoestand net iets te veel. Toch zullen afzonderlijke tracks op het juiste moment mijn gevoelige snaar kunnen raken.(Erno Mijland, 21.6.03) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
