Mijn jazzbekering
Volgens R.A. bekeerde ik me rond 1991 tot de jazz, toen ik in zijn auto, een witte Volkswagen Golf GTI, bouwjaar 1983 (op weg van Gouda naar Rotterdam), een cassettebandje met muziek van Wynton Marsalis hoorde. Maar ik twijfel nu ik dit opschrijf: jazz van Wynton Marsalis, onmogelijk, dat is toch geen muziek! Ik weet niet meer zo goed met welke cd ik uiteindelijk mijn verzameling begon: mogelijk was dat 'Live At Birdland' van John Coltrane – of was het 'Live At The Royal Festival Hall' van Dizzy Gillespie And The United Nation Orchestra? Toen ik de muziek op 'Live At Birdland' van John Coltrane voor het eerst hoorde (op mijn gezellige zolderkamertje in het oude, krakende, aan de weg gelegen huis in het gehucht B.) was ik direct verkocht, vooral omdat het tastende spel van John Coltrane me intrigeerde: het klonk me gek genoeg als een ingetogen zoeken in de oren. Ik vond het geloof ik vooral psychologische jazz, de muziek van John Coltrane, niet te vergelijken met de uitbundige feestjazz van 'Live At The Royal Festival Hall' van Dizzy Gillespie And The United Nation Orchestra.(Robert, 3.3.03) - - [naar boven]
Lees verder in het archief...